ΟΛΙΚΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ...

 

Η ΤΕΛΕΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ ΣΤΗ ΦΘΟΡΑ...

ΝΕΑ ΗΘΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ…Η’ ΤΑΣΕΙΣ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ…???

ΑΡΘΡΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΕΡΓΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ

Τους τελευταίους μήνες έγινε φανερό ότι επιλέξαμε την «ηρεμία» και μέσα από την «αποχή» προσπαθήσαμε να επαναπροσδιορίσουμε στόχους και να ιεραρχήσουμε προτεραιότητες. Όμως η διαμορφωθείσα κατάσταση στο χωριό όλο αυτό το καιρό μας πνίγει και δεν μας επιτρέπει να κοιμόμαστε ήσυχα τα βράδια.

Έτσι, μετά από πολλές σκέψεις, αναστολές, δισταγμούς και συζητήσεις με τους φίλους μας πήραμε την απόφαση να ξαναγράψουμε και να τοποθετηθούμε πάνω σε ένα θέμα που σαν μια βαριά μυλόπετρα συνθλίβει το χωριό μας και τους ανθρώπους του και αυτό δεν είναι άλλο από τη διάλυση της κοινωνικής του συνοχής…η οποία δυστυχώς επιφέρει σημαντικά προβλήματα στη λειτουργικότητά του…!!

Όσο και αν ακούγεται περίεργο όλα ξεκίνησαν πριν από ορισμένες δεκαετίες όταν «κρίθηκε» και «αποφασιστικέ» ότι το εργασιακό μέλλον πολλών συγχωριανών μας βρίσκεται στις δημόσιες υπηρεσίες της Μυτιλήνης και της Αθήνας, οπότε τότε άρχισε η μαζική μεταφορά ανθρώπινου δυναμικού της Ανεμώτιας προς αυτή την κατεύθυνση.

Τα πρώτα χρόνια η κατάσταση ισοσκελιζόταν και το χωριό με το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό και την ηλικιακή σύνθεση αυτού λειτουργούσε ομαλά και διατηρούσε τα βασικά συνθετικά χαρακτηριστικά μιας μικρής κοινωνίας που επικοινωνούσε και συνεργαζόταν με σκοπό να επιτυγχάνεται τόσο το ατομικό όσο και το κοινό συμφέρον, τα όρια των οποίων όμως ήταν διακριτά και σεβαστά από όλους.

Πολυμελείς οικογένειες που συνδέονταν οι περισσότερες με σχέσεις συγγένειας συνεργάζονταν επαγγελματικά και βίωναν ένα κοινό τρόπο ζωής και διασκέδασης με ουσία και γνησιότητα…

Παρά τις μικροδιαφορές που σαν άνθρωποι ήταν λογικό να είχαν, (κάτι με τα σύνορα των χωραφιών, κάτι με το…συμπεθεριό της …ξαδέλφης, κάτι με τη ζαβολιά στην πρέφα), τους έβλεπες να μαζεύονται σ’ ένα κύκλο από καρέκλες στην αυλή και να συζητούν, να περιγράφουν αναμνήσεις και κοινά βιώματα, να αλληλο -  πειράζονται. Να διασκεδάζουν με μια παρτίδα χαρτιά στο καφενείο με έπαθλο ένα λουκούμι ή ένα ούζο και να δίνουν…ρέστα από το φαγοπότι και τον χορό κάθε Πάσχα και 6 Αυγούστου του Σωτήρος.

Οι γνήσιες αυτές σχέσεις προσδιόριζαν το θετικό πρόσημο στην κοινωνική συνοχή του χωριού, η οποία όπως ήταν φυσικό αντανακλούσε στην ομαλή του λειτουργεία. Η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια και η αλληλοϋποστήριξη αποτελούσαν συστατική ουσία των ανθρώπινων σχέσεων της μικρής μας κοινωνίας που έδινε δύναμη και προοπτική στα μέλη της.   

Η εύρεση λύσεων στα καθημερινά προβλήματα της τοπικής κοινότητας αποτελούσε κοινό τόπο απόψεων και προσπαθειών. Οι θεσμοί του χωριού (συνεταιρισμοί, σύλλογοι κλπ) λειτουργούσαν από τα μέλη τους ανιδιοτελώς βάζοντας ως προτεραιότητα εκείνες τις δραστηριότητες που θα επέφεραν θετικό αντίκτυπο στη φήμη που κουβαλούσε το χωριό μας. Οι προσωπικές κινήσεις του καθενός σε πολύ μεγάλο βαθμό ήταν «ζυγισμένες», ώστε το αποτέλεσμά τους να σέβεται τους συγχωριανούς και να μη δημιουργεί προβλήματα.

Και ύστερα, τα χρόνια της οικονομικής ευημερίας πέρασαν και η κρίση βρήκε την Ανεμώτια αποδεκατισμένη και γερασμένη πληθυσμιακά. Ομολογουμένως, πολύ περισσότερο από τα άλλα χωριά του Νησιού μας..!! Οι ισορροπίες στο χωριό ανετράπησαν, οι γέφυρες επικοινωνίας και αλληλοϋποστήριξης γκρεμίστηκαν και ο κοινωνικός ιστός διαλύθηκε.  

Ο ανταγωνισμός αναπόφευκτος! Ο ΕΓΩισμός προφανής! Και το χωριό πάγωσε…Οι μισοί δεν μιλάνε με τους άλλους μισούς, χωρίς ουσιαστική αιτία. Χωράφια δεν έχουν πια να χωρίσουν, τους χωρίζουν όμως τόσα άλλα! Ομολογούμενα και ανομολόγητα. Ορατά ή στα βάθη της ψυχής….κρυπτόμενα! Σχέσεις τυπικές. Σχέσεις διαταραγμένες. Ελάχιστα ουσιαστικές…

Διαπιστώνεται επίσης ότι η επιβίωση στην τοπική μας κοινωνία πολλές φορές περνάει μέσα από την «εκμετάλλευση» καταστάσεων και έλλειψης τυπικών κανόνων και ελέγχου. Οι θεσμοί του χωριού ούτε καν υπολειτουργούν…απλά είναι ανύπαρκτοι ή κοιτάζουν το «Ραχώνι», όπως θα έλεγαν και οι παλιοί…!!

Η συνήθης αντιμετώπιση των καταστάσεων αποτυπώνεται στις ακόλουθες χαρακτηριστικές ποια φράσεις…:

«Σιγά μην ασχοληθώ εγώ με τα προβλήματα του χωριού…τα δικά μου συμφέροντα θα δω…»

«Σιγά μη συμμετέχω σε συλλογικές προσπάθειες…άλλες είναι οι προτεραιότητές μου…»

«Θα κάνω αυτό που ωφελεί μόνο εμένα και τον μικρόκοσμό μου…τι δουλειά έχω εγώ με αυτούς τους γραφικούς…??»

«Θα κάνω το κομμάτι μου ως Αθηναίος Παραθεριστής στο χωριό και θα χαριεντίζομαι το χειμώνα στην πρωτεύουσα - φορώντας πιτζάμες - και ενθυμούμενος τις απίθανες καλοκαιρινές καταστάσεις…»  

Μέσα σε όλη αυτή τη διαμορφωθείσα κατάσταση δυστυχισμένοι και γραφικοί αισθάνονται όσοι αντιλαμβάνονται τι πραγματικά συμβαίνει στην τοπική μας κοινωνία, ενώ η παραμικρή τους προσπάθεια να βρουν συμπαραστάτες για εφαρμογή προτάσεων και λύσεων χλευάζεται και απορρίπτεται «απριόρι» από την «αδρανή» κατά τα άλλα πλειοψηφία…!!!

Δεν πάει όμως άλλο..!!! Κάπου πρέπει να σταματήσει όλο αυτό, που μόνο αστείο δεν είναι…!!! Ας σηκώσουμε το κεφάλι από το καθημερινό προσωπικό λούκι μας και ας κοιτάξουμε λίγο το συλλογικό όφελος του χωριού…πριν είναι αργά!!! Η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια και η αλληλοϋποστήριξη να ξανά αποτελέσουν τα συνθετικά στοιχεία της μικρής μας κοινωνίας...!!

Θεωρούμε σίγουρο ότι κάποιοι συγχωριανοί μας θα ξανά βγουν μπροστά για να ξεκολλήσουν το κάρο από τη λάσπη και να το οδηγήσουν στο ξέφωτο...Οι ευκαιρίες για την Ανεμώτια θα έρθουν σύντομα και εμείς απλά θα είμαστε βυθισμένοι στον ατομισμό μας…?? Δεν είναι δίκαιο ούτε για εμάς, ούτε για τα παιδιά μας…Δεν είναι δίκαιο για την Ανεμώτια των παππούδων και των πατεράδων μας…!!! Αν δεν πράξουμε κάτι σύντομα…η συνείδησή μας θα μας βαραίνει για πάντα…!!!

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

«Ο ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ ΥΜΩΝ ΠΡΩΤΟΣ ΒΑΛΕΤΩ ΛΙΘΟΝ ΕΠ’ ΑΥΤΗΝ….»

…… “Τότε Οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι φέρνουν μια γυναίκα που είχαν συλλάβει για μοιχεία και, αφού την έστησαν στο μέσο, του λένε: «Δάσκαλε, αυτή η γυναίκα έχει συλληφθεί επ’ αυτοφώρω να μοιχεύεται. Και στο νόμο ο Μωυσής μάς έδωσε εντολή τέτοιες να τις λιθοβολούμε. Εσύ λοιπόν τι λες;» 

Και αυτό το έλεγαν για να τον πειράξουν, για να έχουν να τον κατηγορούν. Αλλά ο Ιησούς, αφού έσκυψε κάτω, έγραφε με το δάχτυλο κάτω στη γη. 

Επειδή όμως επέμεναν να τον ρωτούν, σήκωσε πάνω το κεφάλι, και τους είπε: «Ο αναμάρτητος από εσάς, πρώτος ας ρίξει λίθο πάνω της». Και πάλι, αφού έσκυψε κάτω, έγραφε στη γη. 

Εκείνοι, όταν το άκουσαν, εξέρχονταν ένας - ένας, αφού άρχισαν από τους πρεσβύτερους στην ηλικία, και εγκαταλείφτηκε μόνος ο Ιησούς και η γυναίκα που ήταν στο μέσο. 

Τότε ο Ιησούς σηκώθηκε και της είπε: «Γυναίκα, πού είναι; Κανείς δε σε κατέκρινε;» Εκείνη απάντησε: «Κανείς, Κύριε». Είπε τότε ο Ιησούς: «Ούτε εγώ σε κατακρίνω! Πήγαινε, και από τώρα μην αμαρτάνεις πλέον»…..”

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ

Πάσχα σημαίνει πέρασμα από τον φόβο του θανάτου στη λύτρωση της Ανάστασης του Χριστού, πέρασμα από την λύπη στη χαρά, από την εχθρότητα στην αδελφοσύνη...!

Οφείλουμε να αντικρίζουμε με αξιοπρέπεια το θάνατο, να εκτιμούμε τη θυσία και να αντλούμε από εκεί την ελπίδα για την Ανάσταση.....

Ας είναι λοιπόν αυτό το Πάσχα η αφετηρία ώστε να επαναπροσδιορίσουμε τις συντεταγμένες της ψυχής μας και της θέσης μας μέσα στη μικρή κοινωνία της Ανεμώτιας.

Ευχόμαστε σε όλους τους συγχωριανούς μας ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !!!

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

«ΣΤΕΝΕΨΑΝ» ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ

Ο φετινός χειμώνας είναι «σιωπηλός»…, μας έπεσε βαρύς και μας τσάκισε! Ο ουρανός είναι σχεδόν άχρωμος και τα σύννεφα μονίμως καταφτάνουν από το βορρά, ακουμπάνε στη στέγη του Προφήτη Ηλία και χάνονται προς τον κόλπο της Καλλονής και την Αγιάσο.

Μετά το πέρασμα των γιορτών στην Ανεμώτια πάντα μένει ένα κενό και μια πικρή μελαγχολία. Το Γενάρη και το Φλεβάρη στο χωριό τα πάντα μοιάζουν μεγάλα και περίεργα! Μεγάλες νύχτες, περίεργη μοναξιά, έντονοι προβληματισμοί και ανήσυχες σκέψεις!!

Πάντα αυτή την εποχή εδώ στην μικρή μας κοινωνία η υπομονή λιγοστεύει, οι αποστάσεις επιμηκύνονται και η σιωπή γιγαντώνεται, ενώ η λέξη «ασφάλεια» αποκτά ιδιαίτερη αξία και οι ζωές των ανθρώπων γίνονται περισσότερο «μυστικές»...

Χθες βράδυ ξενύχτησα με ένα καλό φίλο μπροστά στην «παραχούτι» της κουζίνας που έκαιγε ελιές απ’ τα «Πλατάνια», ταξιδεύοντας με τις μουσικές του δεύτερου προγράμματος, συζητώντας και συλλέγοντας αναμνήσεις από τα περασμένα…

Τότε που κάναμε τις μικρές μας επαναστάσεις και στήναμε φράκτες για να τους πηδήσουμε, έχοντας άγνοια τραυματισμού. Τότε που η καλοσύνη ήταν δεμένη με την εμπιστοσύνη. Τότε που περιγράφαμε στους διπλανούς μας τις προσωπικές μας δύσκολες καταστάσεις, χωρίς το φόβο ότι αυτό θα θεωρηθεί «αδυναμία»..!!

Τότε, οι πατεράδες και οι παππούδες μας είχαν έναν κοινό σκοπό που τους ένωνε. Αυτός δεν ήταν άλλος από τον αγώνα για την επιβίωση τους. Ο κοινός αυτός αγώνας ήταν που τους βοηθούσε να συμβιώνουν, να βοηθούν ο ένας τον άλλον και γενικά να πορεύονται στη ζωή τους καλλιεργώντας και ενισχύοντας την έννοια του «χωριού» και του «συγχωριανού».

Σήμερα στο χωριό φτιάξαμε τους δικούς μας απόμακρους κόσμους και ολοένα αδειάζουμε και στεγνώνουμε…Βλέπουμε τον διπλανό μας να πλησιάζει με φόρα στον τοίχο και δεν απλώνουμε το χέρι για να τον συγκρατήσουμε…Είναι βλέπεις επικίνδυνο να “μπλέξουμε”..! Ας το «χειριστούν» οι άλλοι λέμε και προσπερνάμε…χωρίς περαιτέρω προβληματισμό!

Σήμερα δουλεύουμε σκληρά, με το κεφάλι σκυμμένο ξεχνώντας να κοιτάξουμε τους ανθρώπους δίπλα μας και όταν φτάσουμε στο «αμήν» και σηκώσουμε το κεφάλι ψάχνοντας κάπου ν’ ακουμπήσουμε, όλοι γύρω μας είναι εξαφανισμένοι και αναρωτιόμαστε τι μας έχει μείνει από όλη αυτή την προσπάθεια..?

Σήμερα απομονωμένοι, έρημοι και σιωπηλοί έχουμε ανάγκη για επικοινωνία, αλλά απέναντι μας βλέπουμε «καχύποπτους τοίχους» και μαζευόμαστε ακόμα περισσότερο. Δεν περνάει καν από το μυαλό μας ότι ίσως και οι αναζητήσεις των άλλων να’ ναι ίδιες με τις δικές μας..!

«Στένεψαν» οι ζωές μας εδώ στην Ανεμώτια και αυτό δεν έχει να κάνει με τις προτεραιότητες του καθενός, αλλά με την αντίληψη του για τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις.

Σίγουρα δεν είναι εύκολο να πείσουμε τους εαυτούς μας να απωθήσουν τις αδυναμίες τους και να πληρώσουν τιμήματα που δεν τους αναλογούν. Όμως, χωρίς την προσωπική μας απελευθέρωση δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε κοινωνική βελτίωση. Θέλει να βγούμε από τη βόλεψή μας, θέλει αγώνα, ελπίδα και δημιουργικότητα! Θέλει το παράθυρο της καρδιάς μας να είναι ανοιχτό…

Είμαστε σίγουροι ότι το χάιδεμα του ήλιου των αλκυονίδων θα αμβλύνει τις αποστάσεις στο χωριό μας και μες στο καταχείμωνο θ’ ανθίσουν αληθινά χαμόγελα και ζεστές καλημέρες…!!

Υ.Γ Μες στο δικό σου παραμύθι ξανά βρες το….το ξεχασμένο μονοπάτι σου…

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Ευχόμαστε σε όλους τους φίλους και συγχωριανούς μας Καλή και Δημιουργική Χρονιά!!!

Το νέο έτος να είναι γεμάτο με όνειρα, ελπίδα και όμορφες στιγμές! Ας γίνουν οι ευχές όλου του κόσμου πραγματικότητα!! Χρόνια Πολλά με Υγεία!!!

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ....

Σε λίγες ώρες έρχονται Χριστούγεννα και η Ανεμώτια προετοιμάζεται σιωπηλά για τη χαρμόσυνη αυτή ημέρα... Σήμερα όμως δε θα φιλοσοφήσουμε...,μόνο θα ευχηθούμε!!!Ευχόμαστε λοιπόν να ζήσουμε όλοι μας αυτά τα Χριστούγεννα...όπως τότε που ήμασταν παιδιά..!!! Τίποτε άλλο...!

Χρόνια Πολλά με Υγεία

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΑΡΘΡΟ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Γράφει ο "Ιδεολόγος":

Η κυβέρνηση της Αριστεράς και του Αλέξη έχοντας απέναντί της τεράστια εμπόδια και αδίστακτους αντιπάλους, προσπαθεί να δώσει μεγάλο βάρος στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και συγκεκριμένα στην προστασία των κοινωνικά αδύναμων, στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση, στα εργασιακά δικαιώματα και στην παιδεία.

Στα μάτια του δημοκρατικού κόσμου φαίνεται ότι το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό του «χθες» (ΝΔ –ΠΑΣΟΚ) έχει ως προφανή στόχο την προστασία της διαπλοκής και όλων εκείνων που δεν θέλουν την πραγματική δημοκρατική αλλαγή στη χώρα προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων. Θέλουν διακαώς να συνεχίσουν να υπάρχουν θαλασσοδάνεια, offshore για μίζες, ΚΕΕΛΠΝΟ, φορολογική ασυλία για τους φίλους τους.

Η φτωχοποιημένη κοινωνία όμως, στην πλειοψηφία της θεωρεί ότι η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ φέρουν την ευθύνη για τη δραματική κατάληξη της Μεταπολίτευσης με τη χρεοκοπία της χώρας και τη γιγάντωση του συστήματος της διαπλοκής.

Τα ίδια κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία για 40 χρόνια και δεν κατάφεραν να χτίσουν ένα στοιχειώδες οργανωμένο κράτος που να παρέχει στον κόσμο τα αυτονόητα..Έτσι διαπιστώνεται ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ μέσα στην αλαζονεία και στον εθισμό της εξουσίας, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η πλειοψηφία του κόσμου τους έχει γυρίσει οριστικά την πλάτη!

Επίσης, εκείνο που δεν αντέχουν σε καμία περίπτωση και πραγματικά τους «αφηνιάζει» είναι ότι 5-6 νέοι άθρωποι και δη αριστεροί, κατάφεραν να τους απομακρύνουν από την εξουσία και να ασκούν αποτελεσματική διοίκηση στο κράτος. Γι΄αυτούς διαχρονικά ο αριστερός ήταν «τεμπέλης» και «άχρηστος» ενώ αυτοί είχαν το «χάρισμα» της διακυβέρνησης!!    

Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα που κυριαρχεί και περιγράφει το πολιτικό κλίμα στην τοπική μας κοινωνία είναι ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς επιτίθεται στη διαπλοκή και δίνει καθημερινά τη μάχη για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών δομών του κράτους. Σ’ αυτόν τον αγώνα, το μεγαλύτερο πολιτικό πλεονέκτημά της είναι το λαϊκό έρεισμα!

Όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εδραιώνει τις νέες κατακτήσεις του λαού για ισοπολιτεία, διαφάνεια και δημοκρατία, τόσο η αποδοχή του θα βαθαίνει στις συνειδήσεις των λαϊκών τάξεων...και τόσο θα «σκυλιάζουν» τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και οι εκφραστές τους!!

Όσο για το ρεύμα στην κοινωνία υπέρ της ΝΔ, αυτό είναι «ανύπαρκτο και φανταστικό»..!

Υ.Γ. Ευτυχώς φαίνεται ότι ο Έλληνας αυτή τη φορά -αν και πικραμένος- θα έχει υπομονή και θα κρίνει αυστηρά την Κυβέρνηση και τον Τσίπρα στο τέλος της τετραετίας και τότε ελπίζουμε να τα έχει καταφέρει..

                                                                           "Ο Ιδεολόγος των Ε.Δ"

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Νωρίς το πρωί της Παρασκευής παρέα λόγιων συνταξιούχων γερόντων, στα «μέσα καφενεία» του χωριού, απολαμβάνοντας ελληνικό καφέ συζητούσαν με ένταση για τις πρόσφατες εξαγγελίες του Τσίπρα και τη στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όλοι οι συμμετέχοντες, ανεξαρτήτως της κομματικής τους προέλευσης αντιμετώπιζαν θετικά την απόφαση της κυβέρνησης για το έκτακτο βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους, καθώς και για το «πάγωμα» της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου.

Ο χλευασμός στη ΝΔ και στην ηγεσία της για την απόφαση της να μην στηρίξει το μέτρο υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων ήταν καθολικός...!!!

Ακολουθεί ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα του διαλόγου της παρέας:

- «..Είδατε εψές ειδήσεις??..Έπεσαν να τον «φάνε» τον Τσίπρα!! Και οι μέσα και οι απ’ έξω!! »

- « Δεν ντρέπονται λίγο οι αλήτες!!! Πέντε φράγκα πήγε να μας δώσει το παλικάρι και πέσανε να τον πλακώσουν!! »  

-  « Και το ΦΠΑ είπαν ότι ΔΕΝ θα το ανεβάσουν στο νησί μας! Κάτι είναι και αυτό..! »

- « Τόσα χρόνια μας ξετινάξανε και ακόμα επιμένουν! »  

- « Στο χωριό οι περισσότερες συντάξεις είναι στα 350 με 400 ευρώ οπότε αυτά που θα πάρουμε θα είναι σαν 13^η σύνταξη..»

- «Που να τα πρωτοακουμπήσουμε βέβαια...!! »

- « Είναι με τα καλά του ο Μητσοτάκης?? Ποιον υποστηρίζει αυτός?? »

- «Χειρότερος από τον πατέρα του είναι!! »

- «Η μισή Ευρώπη βγαίνει ανοιχτά για πρώτη φορά και στηρίζει Τσίπρα και αυτός είναι εναντίον!!! »

- « Δεν γίνεται ρε φίλε για να γίνεις αρεστός στους έξω, να υπονομεύεις το ίδιο σου το κράτος..»

- «....Είναι δυνατόν η ΝΔ να ζητάει από την κυβέρνηση να ΜΗΝ καταβάλλει το έκτακτο βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους αν δεν πάρει την έγκριση από την Γερμανία και τον ΣΟΙΜΠΛΕ ...??? »

- «... Το ΠΑΣΟΚ της Φώφης έδειξε μια ωριμότητα που πραγματικά ο κεντροαριστερός χώρος την έχει ανάγκη...λες να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ??»

- « Όσο είναι ο Μπένι και οι Σημιτικοί δεν γίνεται τίποτα..!! »

- « Βέβαια και το ΚΚΕ ψήφισε ΥΠΕΡ! Κατέθεσαι και τροπολογία για την επαναφορά της 13^ης και 14^ης σύνταξης! Μπράβο στον Κουτσούμπα!! »

- « Πάντος το Τσιπρέλι φαίνεται να μη καταλαβαίνει και πολλά...Να δεις που θα ξεπεράσει και τον Ανδρέα!!! »

Η συζήτηση δεν τελειώνει εδώ...ακολούθησαν και άλλα στο ίδιο λαϊκό ύφος, ωστόσο μέσα από αυτό το μικρό απόσπασμα του διαλόγου αντιλαμβανόμαστε το πραγματικό κλίμα στην κοινωνία...ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

Ο "ΞΙΠΑΣΜΕΝΟΣ" ΓΕΡΑΚΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Με ανεξέλεγκτα σγουρά μαλλιά, μπόλικα λευκά μούσια και ατημέλητα φθαρμένα ρούχα, ο ξιπασμένος γεράκος της Ανεμώτιας, γεμάτος εμπειρίες και φωτεινός σαν παιδί καθόταν στο «γιατάκ», στο στρογγυλό μεταλλικό τραπεζάκι που βρίσκεται στην αριστερή γωνιά του καφενείου και απολάμβανε ελληνικό καφέ με λείο καϊμάκι και χωρίς φυσαλίδες, σε χοντρό λευκό φλιτζάνι.

Ρούφηξε την τελευταία γουλιά καφέ, τοποθέτησε το κέρμα στο πιατάκι και ανασηκώθηκε αθόρυβα στερεωμένος στην αυτοσχέδια καψαλιασμένη μαγκούρα του από αγριελιά που στο γύρισμά της έχει χαραγμένο με καλλιγραφικά γράμματα το ονόμα της γυναίκας του.

Βγήκε στο δρόμο και ακολουθώντας νωχελικά τον άνεμο περπάτησε προς την έξοδο του χωριού, ώσπου έφτασε στο Δημοτικό Σχολείο. Άνοιξε την σιδερένια πράσινη πόρτα και άρχισε να ανεβαίνει τις πέτρινες σκάλες μετρώντας δυνατά ένα – ένα τα σκαλοπάτια που πάταγε, φτάνοντας σχεδόν λαχανιασμένος στην κεντρική είσοδο του κτηρίου.

Ο αριθμός των σκαλοπατιών ήταν ο ίδιος! Δεν είχε αλλάξει! Ήταν αυτός που θυμόταν από παιδί, τότε που σχεδόν ξυπόλητος και ανέμελος τα ανεβοκατέβαινε τρέχοντας για να προλάβει τη συμμαθήτριά του τη Μαρία. Όμως, τον «έκαιγε» η ανάγκη να τα ξανά μετρήσει για πολλοστή και ίσως για τελευταία φορά...,να νιώσει την υγρασία της γκρίζας πέτρας και να μυρίσει το δεντρολίβανο από τα πλαϊνά παρτέρια.

Στάθηκε όρθιος, ακούμπησε τους αγκώνες του στο κάγκελο δίπλα από τον ιστό της Σημαίας, πήρε βαθιές ανάσες και κοίταξε με καθαρή ματιά τα σπίτια του χωριού προσπαθώντας να εντοπίσει το πατρικό του, όπως συνήθιζε να κάνει στα διαλείμματα με τον αγαπημένο του φίλο Παναγιώτη. Έπειτα, προχώρησε δίπλα στο πεζούλι με τα ανθισμένα κατιμέρια και μέσα στην απέραντη ησυχία της στιγμής σιγοψυθύρισε την πρωινή σχολική προσευχή.

Οι κήποι με τις τριανταφυλλιές είναι άδειοι...Μόνο τα αγιοκλήματα αντέχουν ακόμα και η μηλιά παραδίπλα έχει ξεραθεί αλλά στέκει όρθια. Τα πεύκα ψήλωσαν και δεν μπορείς να πηδήσεις από πάνω τους!  Οι αγριελιές φούντωσαν και περιμένουν τον μπολιαστή τους. Στα βράχια λιάζονται τα ερπετά...και το νερό αναβλύζει από τις χαραμάδες τους...

Όλα είναι εδώ! Εικόνες αληθινές πέρα για πέρα, γεμάτες ζωντανές αναμνήσεις που σου περιποιούνται τις πληγές και γαληνεύουν την ψυχή σου! Τώρα πια ξέρεις που είναι δεμένη η αρχή της κλωστής! Από πού ξεκίνησε, πόσο μακριά κύλησε το κουβάρι και που θα επιστρέψει...

Όμως η ώρα πέρασε γρήγορα και κόντευε μεσημέρι. Ο γεράκος δεν είχε χρόνο για άλλες αναμνήσεις! Μόλις θυμήθηκε ότι σε λίγα λεπτά θα έπρεπε να βρίσκεται κάτω από τον «Πλάτανο» να περιμένει το λεωφορείο της γραμμής που μαζί του θα έφερνε τα εγγόνια του για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Στο σπίτι η γιαγιά έχει στρώσει το τραπέζι και περιμένει με ανυπομονησία τον ερχομό των παιδιών της...Ο γεροντάκος κατέβηκε τα σκαλοπάτια βιαστικός και προχώρησε σχεδόν τρέχοντας προς τα κάτω....

Υ.Γ Το μελαγχολικό αυτό σκηνικό σε ταξιδεύει σε στιγμές μελλοντικές, αλλά ονειρεύεσαι πως θα’ ρθουν και είσαι σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι που θα συμπορευθούν με τις περιγραφές σου...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΓΛΥΚΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΝΕΜΩΤΙΣΙΟ ΚΡΑΣΙ...

Μετά από αρκετό καιρό, στα μέσα του Οκτώβρη αποφασίσαμε να αφήσουμε στην άκρη τη συνειδητή σιωπή μας...Ο κάθε άνθρωπος «κινείται» μέχρι τις προκαθορισμένες αντοχές του και όταν νιώσει «αντάρα» στις σκέψεις του, μεθοδικά και σιωπηλά αλλάζει συχνότητα εκπομπής, μέχρι ν’ αφήσει πίσω του τις βουβές θρυαλλίδες του καπνού.

Κυριακή βράδυ και έτσι όπως πέφτει το σκοτάδι, ένας σωρός από πέτρινα παράθυρα με δαντελωτές κουρτίνες φωτίζονται εσωτερικά υποδεικνύοντας την υπόσταση της Ανεμώτιας...στο χώρο και στο χρόνο. Λατρεμένη μας εικόνα τα αμυδρά φώτα που ξεκινούν από το «Χάρακα» και σε συνοδεύουν μέχρι την είσοδό σου στο χωριό. Υποδέχεσαι τη νύχτα και η διέγερση του νου σου ξεκινά..!

Κάθεσαι στο τραπέζι μπροστά στο μικρό παράθυρο στο χαγιάτ, με θέα το φωτισμένο Δημοτικό Σχολείο. Γεύεσαι σε πήλινη κούπα, γλυκό κόκκινο Ανεμωτίσιο κρασί περσινής σοδειάς. Ακούς αγχωτικές μουσικές στο «Δεύτερο Πρόγραμμα» και μυρίζεις τη νύχτα..Λοξά πίσω σου τρεμοπαίζει το μελαγχολικό φως του αρωματικού κεριού και πάνω στο τζάμι αντανακλάται το πρόσωπό σου..Η ζωή σου στέκει απέναντι και την κοιτάς με θάρρος!!

Παρατηρείς προσεκτικά τις μικρές σκιές των ρυτίδων σου και τους μαύρους κύκλους γύρω από τα ταλαιπωρημένα σου μάτια. Τα λευκά σου μαλλιά μυρίζουν λάδι με δενδρολίβανο και η σκέψη σου ταξιδεύει στις παιδικές Κυριακές, τότε που η Μάνα σου αργά το βράδυ σε έλουζε με πράσινη πλάκα σαπουνιού στην τσίγκινη σκάφη, για να πας καθαρός αύριο στο Σχολειό σου!

Με ασυμβίβαστα συναισθήματα και ανυπόταχτα όνειρα, πάντα χαμογελαστός, ευδιάθετος και «ετοιμοπόλεμος» άνοιγες γρίλιες για να σε αφουγκραστούν, μα το απόλυτο «εγώ» τους επιδέξια όρθωνε τείχη και χωρίς έλεος τσάκιζε την εμπιστοσύνη σου. Αποδεχόμενος την πραγματικότητα της φύσης εκτελούσες χρέη Ανθρώπου και αυτό καταλογιζόταν σαν λαθεμένη στάση...

Χωρίς όρια, απρόβλεπτος και ευαίσθητος με υπερβολική αυτοπεποίθηση και ένα μυαλό απροσπέλαστο, που έκανε σκέψεις «υψηλές» και ακατανόητες..! Προκλητικά χαρακτηριστικά, μη συμβατά με την αρμόζουσα ομοιομορφία, που συχνά σε έφερναν απολογούμενο, γιατί φαινόταν πως μέσα στον αυθορμητισμό σου έχανες τον έλεγχο...Τότε θύμωνες και ένιωθες εκτεθειμένος, μα έκανες υπομονή και αναζητούσες το κλειδί του δεσμοφύλακα ξαπλωμένος κάτω απ’ τα κυπαρίσσια στα «Μιζέρια».

Προσεκτικά επιλεγμένη μοναχικότητα και έμπιστος φίλος σου ο νοτισμένος αέρας που κατέβαινε νωχελικά από την «Καλή Λαγκάδα» για να μουλιάσει με θλίψη τους «ντουσιμέδες» του χωριού και να ξεγλιστρήσει προς τα τοιχώματα της καλδέρας του Κάμπου παίρνοντας μαζί του τις αλήθειες και τις λύπες σου...

Τότε, μία νοσταλγική ριπή ανέμου χτύπησε στο τζάμι και το ταρακούνησε με αποτέλεσμα η αντανάκλαση του πρόσωπου σου να σβήσει...Ήσουν μόλις 7 χρονών, όταν από παιδική περιέργεια αφαίρεσες δύο – τρία κομμάτια ξεραμένου στόκου από τη βάση του τζαμιού που το συγκρατούσε σε σταθερή θέση ισορροπίας...

Υ.Γ Αγαπητέ αναγνώστη μη μετανιώνεις για τα βήματα σου, το πέτρινο κάστρο δε θα σε σώσει...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Κάθε χρόνο στην καρδιά του καλοκαιριού συνηθίζουμε να περιγράφουμε το πολιτικό κλίμα στην Ανεμώτια, οπότε και φέτος δε θα αλλάξουμε συνήθεια...

Το «αριστερό ρεύμα» ήταν και είναι κυρίαρχο στην Ανεμώτια! Ένα χωριό με σαφή ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά που στην πλειοψηφία του και σε βάθος χρόνου εκφράζεται από την κομμουνιστική αριστερά μέχρι το σοσιαλιστικό κέντρο.

Τις τελευταίες ημέρες είναι αλήθεια ότι οι πολιτικές συζητήσεις και οι αναλύσεις στα μέσα και έξω καφενεία του χωριού έχουν χτυπήσει κόκκινο, με το ισοζύγιο των απόψεων να γέρνει αισθητά προς τ’ αριστερά επιβεβαιώνοντας την αρχική μας διαπίστωση, περί κυριαρχίας του «αριστερού ρεύματος».

Η βασική άποψη που διατυπώνεται και έχει τους περισσότερους υποστηρικτές είναι ότι η ιδεολογικοπολιτική κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα είναι πλέον φανερή!

Παλιό και έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που αναπολούσε τις μέρες του 80’ απολαμβάνοντας δροσιστικό κοκτέιλ στο συνήθη χώρο...υπογράμμιζε ότι «...όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εδραιώνει τις νέες κατακτήσεις του λαού για ισοπολιτεία, διαφάνεια και δημοκρατία, τόσο η αποδοχή του θα βαθαίνει στις συνειδήσεις των λαϊκών τάξεων...»

Στο ίδιο τραπέζι διαλόγου άλλος συγχωριανός μας, γνωστός εκλογολόγος, χαρακτήριζε «ανεκδιήγητες» τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται τους τελευταίους μήνες από τα απαξιωμένα κανάλια και τις εφημερίδες και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τουλάχιστον 5 μονάδες μπροστά! Όσο για το ρεύμα στην κοινωνία υπέρ της ΝΔ είναι «ανύπαρκτο και φανταστικό»..!

Έτερος συνομιλητής, χαμηλών πολιτικών τόνων τόνιζε ότι σήμερα τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα θέλουν επιτακτικά να νιώσουν δικαιοσύνη και ότι δεν καταδιώκονται! Παράλληλα επισήμαινε ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει άμεσα να δώσει μεγάλο βάρος στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και συγκεκριμένα στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση, στην προστασία των κοινωνικά αδύναμων, στα εργασιακά δικαιώματα και στην παιδεία.

Σε ανάλογο ύφος, από διπλανό τραπέζι ακούστηκε η άποψη ότι η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να αφήσει αποτύπωμα διεκδίκησης μεγάλων αλλαγών στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα και στους θεσμούς..

Η κυρίαρχη άποψη που αφουγκράζονται οι περισσότεροι είναι ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία οδεύει προς πλήρη διάλυση!

Με προτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρές υποθέσεις διαπλοκής. Θαλασσοδάνεια των ΜΜΕ και των κομμάτων, ΚΕΕΛΠΝΟ, δάνεια Αγροτικής Τάπεζας, δεσμεύσεις λογαριασμών επιχειρηματιών που τόσα χρόνια ήχαν φορολογική ασυλία κ.α.

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα της διαπλοκής και η παρασιτική ελίτ, που βρίσκεται σε όλες τις λίστες των offshore έχουν επιδωθεί σε λυσσώδη επίθεση με στόχο να πέσει αυτή η κυβέρνηση και να έρθουν οι φίλοι τους ώστε να γλιτώσουν τη λογοδοσία ενόπιον του Νόμου.

Στα μάτια του κόσμου φαίνεται ότι το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό του «χθες» (ΝΔ –ΠΑΣΟΚ) έχει ως προφανή στόχο την προστασία της διαπλοκής και όλων εκείνων που δεν θέλουν την πραγματική δημοκρατική αλλαγή στη χώρα.

Η φτωχοποιημένη κοινωνία στην πλειοψηφία της θεωρεί ότι η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ φέρουν την ευθύνη για τη δραματική κατάληξη της Μεταπολίτευσης με τη χρεοκοπία της χώρας και τη γιγάντωση του συστήματος διαπλοκής. Τα ίδια κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία για 40 χρόνια και δεν κατάφεραν να χτίσουν ένα στοιχειώδες οργανωμένο κράτος που να παρέχει στον κόσμο τα αυτονόητα.

Όμως διαπιστώνεται ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ μέσα στην αλαζονεία και στον εθισμό της εξουσίας, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η πλειοψηφία του κόσμου τους έχει γυρίσει οριστικά την πλάτη!

Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα που κυριαρχεί και περιγράφει το πολιτικό κλίμα στην τοπική μας κοινωνία είναι ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς επιτίθεται στη διαπλοκή και δίνει καθημερινά τη μάχη για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών δομών του κράτους. Σ’ αυτόν τον αγώνα, το μεγαλύτερο πολιτικό πλεονέκτημά της είναι το λαϊκό έρεισμα!

Υ.Γ Προοδευτικός άνεμος αλλαγής σαρώνει κατεστημένα δεκαετιών...!!!

Γράφει ο Ιδεολόγος των Ενεργών Δημοτών

ΦΥΣΗΞΕ ΝΟΤΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Φορτωμένος με σκέψεις και καταπονημένος από τις αγροτικές εργασίες των τελευταίων ημερών στον κάμπο της Ανεμώτιας, ακουμπάς την πλάτη σου στη ρίζα μιας άγριας κυδωνιάς για να πάρεις ανάσες...Τις χρειάζεσαι βλέπεις!

Δεδομένου ότι επιθυμείς την ευθεία του βλέμματος, βολεύεις το κορμί σου έτσι ώστε να έχεις οπτική επαφή με το μεγαλύτερο κομμάτι του χωριού και εκεί ανάμεσα στις φτελιές και στα καβάκια αναζητάς «παραθυράκια» στη συνείδησή σου για να δικαιολογήσεις τρόπους και συμπεριφορές των ανθρώπων γύρω σου.

Γίνεσαι επιεικής, αρωματίζεις αθλιότητες, χρωματίζεις αδυναμίες, στολίζεις λάθη....όμως συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να υπερβείς!! Η προσαρμοστικότητα σε λανθασμένες επιλογές κατάντησε ανυπόφορη και σε καθηλώνει..

Ξαφνικά όλα γύρω σου γίνονται ασπρόμαυρα! Νιώθεις σαν κάποιος να σου ξερίζωσε την ψυχή και σε παράτησε μόνο, να αναρωτιέσαι γιατί «αφέθηκες» στα ανθρώπινα συναισθήματά σου!

Η λήθη γιγαντώθηκε και θα σε πλακώσει! Το μυαλό σου σε ακούει με υπομονή, σε ιντριγκάρει και σε περιμένει στη γωνία για να σε προφυλάξει από πισωγυρίσματα. Με κλονισμένες άμυνες, περιγελασμένος και ένοχος του εαυτού σου πιστώνεσαι τα λάθη σου...

Τα μάτια σου κοκκινίζουν και ανοιγοκλείνουν με μεγάλη συχνότητα! Τα χείλη σου σφίγγουν και ξεροκαταπίνεις! Ασυναίσθητα, το βλέμμα σου σε ευθεία πορεία πέφτει στο νεκροταφείο του χωριού. Θυμάσαι τους δικούς σου ανθρώπους που έφυγαν νωρίς και νοσταλγείς εικόνες από τα παλιά...τότε που τα συναισθήματα ήταν εκρηκτικά αλλά για έναν περίεργο λόγο δεν εκδηλώνονταν ποτέ με λόγια, παρά μόνο με ενσυνείδητους συνειρμούς...

Και εκεί βυθισμένος στις εσωτερικές σου αμφισβητήσεις και στη θολούρα των αναμνήσεων που σου δωσαν δύναμη, ίχνη νοτισμένου ανέμου κατέβηκαν απ’ τα τοιχώματα της καλδέρας και άρχισαν να δροσίζουν τις φλογισμένες σκέψεις σου. Οι παλμοί της καρδιάς σου αργά αλλά σταθερά γαληνεύουν...Η εσωτερική αμφισβήτηση έγινε ελπίδα και η σύγκρουση «συγχώρεση»...

Άρχισε να σουρουπώνει στον κάμπο της Ανεμώτιας και εσύ ανηφωρίζεις...το πράσινο και το μελί της αέναης ομορφιάς σε περιμένουν!!!

Υ.Γ Αυτό το καλοκαίρι στην Ανεμώτια είναι αφιερωμένο στις ανθρώπινες σχέσεις...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Το  μεσοδιάστημα από το Πάσχα μέχρι και σήμερα ήταν για εμάς γεμάτο από «ευχάριστη καθημερινή κούραση» λόγω των αγροτικών εργασιών που επιτελούσαμε στον κάμπο της Ανεμώτιας..! Δεύτερο όργωμα στο αμπέλι, θιάφισμα, βλαστολόγημα των κλημάτων, φύτεμα περιβολιού (μπαχτσαδέλι) αφού προετοιμάσαμε το έδαφος και πολλά άλλα που μας έφεραν λίγο πίσω στην επικοινωνία μαζί σας.

Σήμερα όμως, με το πρώτο φως της Αυγής το «πάθος» μας επανήλθε.!! Όποιος γνωρίζει τη μυρωδιά και τη γεύση της πρωινής δροσιάς που αναδύεται στην Ανεμώτια μπορεί να αντιληφθεί τι ήταν αυτό που δάμασε τις αγωνίες μας και αφαίρεσε την πίκρα από το στόμα...

Κάποιοι σοφοί γέροντες εδώ στο χωριό, οι οποίοι στα νιάτα τους ήταν πραγματικά οι «όμορφοι αλήτες» της παρέας και φέρουν στην πλάτη τους ένα τρίριγο τσουβάλι από αναμνήσεις, λένε ότι η Ανεμώτια έχει τη μυρωδιά του «αδάμαστου» ανέμου και τη γεύση του γλυκού κόκκινου κρασιού..!!

Το φετινό καλοκαίρι στην Ανεμώτια θα είναι αλλιώτικο από τα άλλα...Είμαστε στη διαδικασία να εντοπίσουμε κάποια τελευταία συστατικά που θα το κάνουν μοναδικό!! Αλλά θα έρθουν και αυτά στην ώρα τους...

Ήδη αρκετοί φίλοι μας από την Αθήνα, με «ταχυπαλμία» στρίβουν στον «Χάρακα» για να εισέλθουν στο χωριό, ενώ άλλοι ονοιρεύονται πότε θα μπούν στο πλοίο της γραμμής!!!

Μπορεί να έφυγες γιατί αναζητούσες τη «Ζωή» σου, μα μόλις επιστρέφεις βιάζεσαι να φτάσεις στην παλιά σου γειτονιά, να συναντήσεις τις «άψυχες» κοκκινωπές γωνιόπετρες, να τοποθετήσεις πάνω τους το μάγουλό σου για να νιώσεις τη δροσιά τους και να ακούσεις βαθιά μέσα τους τον ήχο του καλεμιού καθώς ο Κυρ Δημητρός τις φιλοτεχνεί στο λατομείο στα Μπόλια.

Νωρίς το πρωί απολαμβάνεις Ελληνικό καφεδάκι στην αυλή του σπιτιού ξεφυλλίζοντας ένα λογοτεχνικό βιβλίο και τα τζιτζίκια αρχίζουν να τραγουδούν με διπλάσιο πάθος γιατί διαβάζουν τη σκέψη σου...Έπειτα, περιδιαβαίνεις τα σοκάκια του χωριού, το καθένα από τα οποία φέρει και μία μνήμη καλοκαιριού που επανέρχεται και σου δίνει χαρά ή σε μελαγχολεί.

Αργά το βράδυ δροσίζεσαι με επαναλαμβανόμενα κοκτέιλ κάτω από τον «Πλάτανο» και συζητάς με φίλους σε ιδεολογικό – πολιτικό επίπεδο πολύ ανεβασμένο, καθώς σε ιντριγκάρει η επαναστατική μουσική...

Η νύχτα είναι όμορφη στην Ανεμώτια και νιώθεις ελεύθερος κάτω από έναν διαφορετικό έναστρο ουρανό που γαληνεύει την ψυχή σου και σε ταξιδεύει..Μπορεί να βοηθάει η μυρωδιά του ψιλόφυλλου βασιλικού, μπορεί και η φλόγα του κεριού που καίει μέσα στο παλιό καπνοφάναρο που κρέμεται στον τοίχο της αυλής...Ότι και να’ ναι μας κάνει να ονειρευόμαστε και πάλι...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας   

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ...

Οι μέρες του Πάσχα ταιριάζουν με την ψυχοσύνθεση μας. Οφείλουμε να αντικρίζουμε με αξιοπρέπεια το θάνατο, να εκτιμούμε τη θυσία και να αντλούμε από εκεί την ελπίδα για την Ανάσταση.....

Πάσχα σημαίνει πέρασμα από τον φόβο του θανάτου στη λύτρωση της ανάστασης του Χριστού, πέρασμα από τον παλαιό τρόπο ζωής σε έναν καινούργιο, πέρασμα από την λύπη στην χαρά και από την εχθρότητα στην αδελφοσύνη.

Ας είναι αυτό το Πάσχα η αφετηρία ώστε να επαναπροσδιορίσουμε τις συντεταγμένες του εαυτού μας και της ψυχής μας μέσα στη μικρή κοινωνία της Ανεμώτιας...

Ευχόμαστε σε όλους τους συγχωριανούς μας, όπου κι αν επιλέξουν να κάνουν αυτές τις γιορτές, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!!!

Υ.Γ. Οι επόμενες ημέρες θα είναι για εμάς Πνευματικής και μόνο περισυλλογής....

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ...

Άνοιξη στην Ανεμώτια! Η εποχή των χρωμάτων και της μεθυστικής ευωδίας έφτασε και το χωριό μας φόρεσε τη χαρούμενη λουλουδιασμένη του στολή.

Στην Καλή Λαγκάδα τα μύρα, τα αμάραντα και ο αγούιδουρας ολάνθιστα μοσχομυρίζουν. Ο Κουρατσώνας και η Σκάφη ντύθηκαν στο σκούρο πράσινο των πεύκων και των πρίνων ενώ στους πρόποδες του Ραχονιού οι αμυγδαλιές φορτωμένες με «τσάγαλα» φόρεσαν τα καταπράσινα καινούργια τους φύλλα. Φυσικά και ο κάμπος της Ανεμώτιας στρωμένος από μαργαρίτες καθώς οι  αμπελουργικές εργασίες βρίσκονται στο απόγειό τους.

Η θερμοκρασία ανεβαίνει δειλά – δειλά και οι μέρες μεγαλώνουν. Τα χελιδόνια επέστρεψαν και τα πετάγματά τους ξεκινούν με περιδινήσεις για να μετατραπούν σε χαμηλές πτήσεις ακριβείας πάνω από τα λιθόστρωτα σοκάκια του χωριού.  Εν συντομία, η φύση ξαναγεννιέται και μαζί της εμείς οι Ανεμωτίσιοι...

Σε λίγες μέρες αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα κι όλα πρέπει να είναι στην εντέλεια.Το Πάσχα φθάνει ευωδιαστό και μας καλεί να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα, να ξαναζωντανέψουμε τις παραδόσεις μας και να ξαναγυρίσουμε πίσω στις ρίζες μας.

Η Ανεμώτια ετοιμάζεται πυρετωδώς για να υποδεχτεί τους επισκέπτες και τα παιδιά της...που μένουν μακριά. Τα κλειδωμένα σπίτια του χωριού περιμένουν με ανυπομονησία να καλωσορίσουν τους «Αθηναίους» ιδιοκτήτες τους. Εδώ γιορτάζουμε το ξύπνημα της φύσης και την Ανάσταση του Χριστού με μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο. Το χωριό μας κρατάει τα Πασχαλινά του έθιμα με πολύ μεγάλη αφοσίωση.

Αναπαραστάσεις, επιτάφιος, φωτιές εξαγνισμού, παραδοσιακά φαγητά, κούνιες, χοροί και γλέντια. Εάν ονειρεύεστε ένα Πάσχα σε ένα τόπο μαγευτικό, όπου η φύση οργιάζει και οι άνθρωποι γίνονται όλοι μία παρέα και μοιράζονται την ιεροτελεστία της Άνοιξης και τη μύηση στα Πασχαλινά έθιμα, τότε αυτό το μέρος ανεπιφύλακτα είναι η Ανεμώτια της Λέσβου...Σας περιμένουμε όλους!!!

Υ.Γ. Τις ημέρες του Πάσχα, όπου και να βρίσκονται οι Ανεμωτίσιοι σκέφτονται το αγαπημένο τους χωριό και αγωνιούν να το επισκεφτούν...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας 

ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Ψυχοσάββατο σήμερα και ολόιδιες μαυροφορεμένες γυναίκες εξέρχονται από την εκκλησία του Σωτήρος κρατώντας πιατάκια με κόλλυβα στολισμένα με εξαιρετική λεπτομέρεια! Λίγο πριν είχαν θρηνήσει και προσευχηθεί για τους κεκοιμημένους συγγενείς τους...

Από παιδάκια παρατηρούσαμε τη Μάνα μας υπό την αυστηρή επίβλεψη της Γιαγιάς, να απλώνει αποβραδίς το βρασμένο σιτάρι στο τραπέζι της κουζίνας για να στεγνώσει και να φτιάξει τα κόλλυβα για τους παππούδες...Στην άκρη του τραπεζιού τρεμόπαιζε η φλόγα ενός κεριού και παραδίπλα έκαιγε το θυμιατό.

Οι κεκοιμημένοι εκεί που βρίσκονται δεν μπορούν πια να καλυτερεύσουν τη θέση τους, ωστόσο οι προσευχές των ζωντανών θα τους «ανακουφίσουν» μέχρι την ώρα της «Οριστικής Κρίσης»...

Μια λιπόσαρκη γριούλα, με λευκή πλεξούδα τυλιγμένη στο κεφάλι κατηφορίζει από την εκκλησιά κρατώντας ευλαβικά το πιατάκι με τα κόλλυβα στολισμένα απλοϊκά με ρόδια, καρύδια και αμύγδαλα. Είναι σκυφτή, σχεδόν ανέκφραστη και ντυμένη φτωχικά! Τριμμένη μπλούζα, ξεθωριασμένη φούστα, φθαρμένα ίσια παπούτσια και καλτσάκια που κάποτε ήταν λευκά...

Προχωράει με κόπο και κοντοστέκεται κάθε τόσο για να ξαποστάσει...και ξαφνικά η γριούλα ακούει με έκπληξη κοριτσίστικα γέλια και αναστατώνεται! Ήταν μια παρέα από όμορφα σχεδόν έφηβα κορίτσια που ξεφώνιζαν χαρούμενα παίζοντας στην πλατεία του «Καζέπη»!!

«Γεια σου γιαγιά» φωνάζουν με μια φωνή τα κορίτσια της παρέας και εκείνη με σιγανή φωνή, σχεδόν ψελλίζοντας ανταπάντησε με ένα «καλώς τα», ενώ παράλληλα ένας δυνατός αναστεναγμός βγήκε από μέσα της και την ξύπνησε από το λήθαργο της θλίψης...

Νιάτα – Ζωή – Θάνατος – Πληγές. Σε δευτερόλεπτα από το μυαλό της γιαγιάς περνάνε αυτά τα ζευγάρια των λέξεων και οι παλμοί της καρδιάς της αυξάνονται! Τα πρόσωπα εκείνων των ξένοιαστων κοριτσιών ήταν η διασύνδεση με τη δική της ζωή...

Θυμάται τα δικά της εφηβικά χρόνια, τότε που ο ήλιος της νιότης της μεσουρανούσε! Τότε που τα ξανθά της μαλλιά αντανακλούσαν τα χρώματα της άνοιξης καθώς αιωρούνταν στις κούνιες στα «Μιζέρια»! Τα παλικάρια της Ανεμώτιας συνωστίζονταν για να χορέψουν μαζί της στα πανηγύρια του Σωτήρος και εκείνη φοβότανε μη παρεξηγηθεί στα μάτια του κόσμου..Ωστόσο κατά βάθος της άρεσε και περίμενε αυτές τις στιγμές με λαχτάρα!

Έπειτα ήρθε η μεγάλη συνάντηση και ο γάμος με τον Κυρ Παναγιώτη. Άνθρωπος αγέρωχος, απρόβλεπτος και ευαίσθητος! Τότε η ασβεστωμένη αυλή του σπιτιού γέμισε με χρυσάνθεμα και ανθισμένες τριανταφυλλιές ενώ οι οδύνες της ζωής δεν άργησαν να φτάσουν!

Σύντομα τα αγόρια της μεγάλωσαν και τράβηξαν σε δρόμους μακρινούς και ξένους. Και εκεί που ο χρόνος κυλούσε, το ρολόι του θανάτου χτύπησε...ο παππούς έφυγε και το καντίλι στο εικόνισμα δεν έσβησε ποτέ! Βουβές πληγές που θα μένουν για πάντα ανοιχτές για να της θυμίζουν ότι κάποτε στην Ανεμώτια μοιράστηκε το όνειρο...

Ξαφνικά μια φωνή μέσα της την επανέφερε στην τάξη! Οι κοπέλες είχαν σκορπίσει, εκτός από μία που της κράταγε το αριστερό χέρι για να την οδηγήσει στην ανηφόρα προς τις πάνω γειτονιές του χωριού. Ήταν ένα ξανθό κορίτσι με όμορφα πράσινα μάτια, που στα λιπόσαρκα πόδια του φόραγε λευκά καλτσάκια...Ήταν η εγγονή της η Μυρσίνη...

Υ.Γ Αφιερωμένο στις Γυναίκες του χωριού μας...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας