ΤΟ 2014 ΧΡΟΝΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ...

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!! 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!!! ΚΑΛΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

ΕΝΕΡΓΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ....

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!!!

ΑΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ ΤΑ "ΧΑΜΕΝΑ" ΜΑΣ ΟΝΕΙΡΑ....

ΕΝΕΡΓΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ 

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ....

Μόλις λάβαμε ένα άρθρο, στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, από ένα φίλο των Ενεργών Δημοτών. Το αναρτούμε στο BLOG μας, με διάθεση να τροφοδοτήσουμε τις σκέψεις των αναγνωστών μας.

ΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ…

Ζούμε στην εποχή που η τρέλα σημαδεύει τη συνείδηση μας, στην εποχή που η ανία αχρηστεύει κάθε δημιουργική μας ανάγκη και έκφραση. Ζούμε στην εποχή που τα αισθήματα κοντεύουν να γίνουν ηλεκτρονικά και να παράγονται σε εργοστάσια με εντολές αλγορίθμων αποθηκευμένα σε μικροτσίπ. Ζούμε στην εποχή που η φτήνια στήνει πάρτι και χορεύει με τη θλίψη μας το τελευταίο μαυροφορεμένο τανγκό στο ημίφως μιας σκοτεινής πλευράς που πλησιάζει. Ζούμε στην εποχή που κυριαρχεί η αγωνία για το αύριο και η λογική μας σε όλο αυτά θεριό ανήμερο που το έχουν ναρκώσει. Μήπως είναι καιρός να ξυπνήσει, να συναντήσει την αγάπη για τη ζωή και όλα όσα όμορφα μας κρύψαν;

Πλέον επικοινωνούμε με πλήκτρα καθήμενοι σε μια οθόνη, ενημερωνόμαστε από οθόνες και τελικά καταλήγουμε να χειραφετούμαστε από οθόνες. Γίναμε οι μαριονέτες στο κουκλοθέατρο που στήσανε και απλά ετοιμαζόμαστε να τους ανάψουμε άλλο ένα πολυτελέστατο  τζάκι σε έναν ακόμη θλιβερό χειμώνα με τη φλόγα της καρδιάς και της ανθρώπινης υπόστασής μας.

Γινήκαμε ανέκφραστοι, αγέλαστοι, μεμψίμοιροι ενώ εξελισσόμαστε σε κακοήθεις και κακομοίρηδες χάρη σε μια κατάσταση που μας επιβάλλαν με το ζόρι. Οι ξένες δυνάμεις τώρα ελέγχουν τον τόπο αυτό. Αρπακτικά και κτήνη διψάνε κι άλλο για χρήμα, για δόξα, για περισσότερη εξουσία. Γλεντοκοπάνε κοπρίτες πάνω στα ερείπια μιας ένδοξης γωνιάς. Μέσα σε όλα αυτά δειλά κρυφοκοιτάζω το μέλλον και δυστυχώς δεν φαντάζει ευοίωνο.

Οι περισσότεροι από όσους γνωρίζω μιλάνε για επανάσταση κι όμως ενώ ξέρουν πως δεν έχουν τα κότσια για κάτι τέτοιο, προτρέπουν και άλλους σε κινήσεις χωρίς αντίκρισμα. Εκφράζονται σε μέρη που δεν υπάρχει ανταπόκριση και χάνουν τελικά την ουσία μέσα σε ένα ηλεκτρονικό συνονθύλευμα βρομιάς και δυσωδίας.   

Θλίβομαι γιατί μιλάνε πολλοί, σκέφτονται ελάχιστοι και πράττουν αυτοί που έχουν το βάρος και την ευθύνη της πένας και του λόγου τους. Μην πεις στον κόπο να αναρωτηθείς πόσοι είναι αυτοί, έχε το θάρρος της γνώμης σου, γίνε κριτής σωστός των όσων ψηφίζονται και γίνονται για την ζωή σου και ύστερα μπορείς να το σκεφτείς.. Γιατί όσο η βόλεψη σου έκλεινε τα μάτια και τα αυτιά το παιχνίδι τους καλά στηνόταν με σένα στην απέξω, γιατί απλά τους παρέδωσες τα κλειδιά σε ένα κράτος «διαίρει και βασίλευε», σε ένα κράτος «περάστε πελάτες», γιατί αυτό ψήφιζες τόσα χρόνια την πρόσκαιρη βόλεψη σου αλλά και την αυτοκτονία σου ως άνθρωπο…για αυτό και είσαι αυτό που προοριζόσουν να είσαι… άλλο ένα έρμαιο στα χέρια απατεώνων.

Κάποτε ήταν σενάριο κωμικοτραγικό…πλέον η ζωή σου έγινε κωμικοτραγική με τη συγκατάθεση σου. Κι έτσι το μότο τους εμβάθυνε κι άλλο με σαφές νόημα και διάφανη ουσία… “Καλώς ήρθατε σκλάβοι στην νέα εποχή της ελευθερίας της έκφρασης, του λόγου και της ηδονής των ελεύθερων απόψεων, ιδεών και ισχυρών αξιών.. στη χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία”. 

-DESTINY- (of KARMA)

ΟΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΑΠΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΘΕΝ...

Πριν λίγες μέρες ένα παιδί δεκατριών χρονών πέθανε από αναθυμιάσεις από το μαγκάλι που έβαλε η μάνα του για να ζεσταθεί. Τους είχαν «κόψει» το ρεύμα βλέπετε...γιατί δεν είχαν να πληρώσουν!!! Κάνε μια προσπάθεια να μπεις στη θέση της μάνας εκείνην την ώρα που προσπαθεί να ξυπνήσει το παιδί της. Εκείνην την ώρα που του τρίβει τα χέρια για να το ζεστάνει, να το ζωντανέψει. Άκουσε τις κραυγές της για βοήθεια. Αισθάνσου τις ενοχές της. Νιώσε την τρέλα της.... Ανόητε! Θα μπορούσε να ήταν το δικό σου παιδί αυτό...

Δήθεν πόνεσες το παιδάκι που πέθανε από το κρύο. Που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Ένα παιδί που έμεινε για πάντα παιδί. Ένα παιδί που κρύωνε και έφυγε μες στο κρύο και την παγωνιά. Και ξέρεις δεν υπάρχει τίποτα πιο παγωμένο από δήθεν ανθρώπους...Ευτυχώς εσύ είσαι καλά ακόμα. Λυπήθηκες τι άλλο να κάνεις??? Ευτυχώς που δεν ήταν δικός σου άνθρωπος!! Ξένος πόνος...

Μπήκε ο χειμώνας λοιπόν. Έπιασε το κρύο και μυρίζει άσχημα....μυρίζει θάνατο. Αλλά πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Και εσύ θα στολίσεις δέντρο και θα αγοράσεις ένα ουϊσκι  Chivas 50 Year Old, για να κερνάς τους φίλους σου.  Δε θα επιτρέψεις σε κανέναν και σε τίποτα να σε βγάλουν από την νιρβάνα σου... Θα το παίξεις και λίγο πονόψυχος και καλός άνθρωπος και θα σβήσεις τις ενοχές σου με μια τσάντα τρόφιμα από το Σούπερ Μάρκετ για τους πεινασμένους. Όλα καλά λοιπόν!!!

Τούτος ο χειμώνας θα είναι πράγματι βαρύς. Θα κουβαλάει πτώματα. Θα κουβαλάει πεθαμένες συνειδήσεις. Θα κουβαλάει ανύπαρκτες επαναστάσεις. Αυτός ο χειμώνας θα μυρίζει άσχημα. Θα μυρίζει σαπίλα. Κλείσε τα παράθυρα σου γρήγορα! Θα μπει η οσμή μέσα στο σπίτι σου και θα σου χαλάσει την εορταστική ατμόσφαιρα.

Μυρίζει άσχημα σου λέω. Μυρίζει θάνατο, που να πάρει!!! Μη κλείσεις τα παράθυρα σου! Άνοιξε τα διάπλατα να δεις τον μαύρο ουρανό. Να δεις την βαρυχειμωνιά που έρχεται. Να μυρίσεις την πτωμαΐνη. Μπορεί να σε ξυπνήσει επιτέλους. Να σε κάνει να θέλεις να φωνάξεις. Να επαναστατήσεις και να βγεις στους δρόμους για να σταματήσεις αυτούς που καταστρέφουν τις ζωές μας.

Ζωντανοί νεκροί γίναμε. Είμαστε ήδη παγωμένοι, το αίμα δεν κυλάει πια στις φλέβες μας. Σαπίσαμε στους καναπέδες. Καμπουριάσαμε!!!  Το βάρος της ευθύνης μας για αυτά που μπορούσαμε να κάνουμε και δεν κάναμε είναι τεράστιο!! Είμαστε οι αυτουργοί μιας ζωής που ψυχορραγεί. Είμαστε αυτουργοί μιας κοινωνίας σκλάβων. Είμαστε παρόντες απόντες. Είμαστε εδώ κλαίγοντας δήθεν. ΔΗΘΕΝ...

Υ.Γ. Το παρόν άρθρο αφιερώνεται στους γνωστούς- άγνωστους «χαρτογιακάδες» και στα «golden boys» της διπλανής πόρτας....που συνεχίζουν να κρίνουν από θέση ισχύος και από τη βολή του καναπέ τους..

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΓΕΝΝΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΓΟΠΡΟΒΑΤΑ ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Περίοδος γέννας αυτή την εποχή για τους κτηνοτρόφους του χωριού μας αλλά και γενικότερα. Η Ανεμώτια ως επί το πλείστον είναι κτηνοτροφικό χωριό και διαθέτει 40-50 περίπου κτηνοτροφικές οικογένειες, οι οποίες εκτρέφουν αιγοπρόβατα. Ο πληθυσμός των ζώων σήμερα είναι περίπου 8.000. Η περίοδος της γέννας για τα κοπάδια είναι μια περίοδος ιερή, αλλά και δύσκολη ταυτόχρονα για τους κτηνοτρόφους αφού κάθε θηλυκό ζώο που γεννάει χρειάζεται και αυτό φροντίδα ώστε η γέννα να είναι όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη και χωρίς απώλειες.

Περίοδος της γέννας ο Νοέμβριος και οι συγχωριανοί μας κτηνοτρόφοι πρέπει να είναι κοντά στο κοπάδι τους. Το Σάββατο που μας πέρασε βρεθήκαμε στο ποιμνιοστάσιο ενός καλού φίλου και συγχωριανού μας ο οποίος διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα κοπάδια του χωριού, το οποίο σημειωτέον φυλάσετε από ένα τεράστιο τσοπανόσκυλο. Αφού μας ξενάγησε στους χώρους του ποιμνιοστασίου μας μίλησε για τη διαδικασία της γέννας των προβάτων...

«Ολόκληρο το χρόνο, οι ώρες που ασχολείτε ένας κτηνοτρόφος με το κοπάδι του είναι 10 έως 12 ώρες την ημέρα, αλλά τώρα που είναι η περίοδος της γέννας ο κτηνοτρόφος πρέπει να είναι μαζί με το κοπάδι του όλο το 24ωρο... Οι ετοιμόγεννες προβατίνες με γνωρίζουν, με εμπιστεύονται και με θέλουν κοντά τους εκείνη τη δύσκολη ώρα του τοκετού. Θέλουν τη βοήθειά μου, και νιώθουν ασφάλεια μαζί μου. Υπάρχουν περιπτώσεις που αν δεν είμαι δίπλα τους υπάρχει κίνδυνος ανωμαλίας στη γέννα η οποία μπορεί να επιφέρει ακόμα και το θάνατο τόσο στα νεογνά όσο και στις ίδιες τις μητέρες.

Εκείνο που πρέπει να προσέξει ο κτηνοτρόφος είναι όταν το αρνάκι γεννηθεί η μάνα του να μην το εγκαταλείψει. Αυτό γίνεται αφήνοντας μάνα και αρνάκια για δύο – τρεις μέρες μαζί και ξεχωριστά από το μεγάλο κοπάδι για να «πιάσουν» τα αρνιά και να θηλάζουν. Έτσι μετά, μέσα σε 200 πρόβατα και 400 περίπου αρνιά του κοπαδιού, κάθε μάνα ξεχωρίζει τα δικά της και το κάθε αρνί τη μάνα του. Επίσης, για μία εβδομάδα περίπου χρειάζεται μεγάλη προσοχή για τυχόν απώλειες αρνιών από αρρώστιες όπως διάρροια, αλλά και να μην πιαστούν στα πόδια. Εκεί πολλές φορές χρειάζεται, εκτός από την εμπειρία του κτηνοτρόφου και η συνδρομή κτηνιάτρου.

Μετά από 35 -40 μέρες περίπου ο κτηνοτρόφος επιλέγει ποια θηλυκά θα κρατήσει για μάνες και τα αποκόβει από τον θηλασμό. Όσα θηλυκά και αρσενικά αρνιά δεν επιθυμεί να τα κρατήσει για την ανανέωση του κοπαδιού τα προωθεί στο εμπόριο για κατανάλωση. Το επόμενο διάστημα η διαδικασία στο κοπάδι συνεχίζεται. Ο κτηνοτρόφος, είτε παραδοσιακά με τα χέρια είτε με σύγχρονα αρμεκτήρια, συλλέγει το γάλα από τις προβατίνες. Συγκεκριμένα, το θηλυκό κοπάδι δύο φορές την ημέρα, πρωί και βράδυ οδηγείται στη στάνη για αρμεγή. Ο κτηνοτρόφος με αριστοτεχνικά ανώδυνα τραβήγματα αφαιρεί το γάλα από τους μαστούς της κάθε προβατίνας.

Από εκεί και πέρα το γάλα μεταφέρεται  άμεσα στις παγολεκάνες στο παλιό τυροκομείο του χωριού μας. Πρόκειται για ανοξείδωτες σύγχρονες δεξαμενές τελευταίας τεχνολογίας, με ελεγχόμενη χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να έρθει το ψυγείο – βυτιοφόρο να το παραλάβει. Στη συνέχεια το γάλα μεταφέρεται στο τυροκομείο γειτονικού χωριού για την περαιτέρω επεξεργασία, ώστε το τελικό προϊόν να φτάσει στον Έλληνα ή Ευρωπαίο καταναλωτή σε υψηλή ποιότητα».

Κλείνοντας αυτή την ενδιαφέρουσα αλλά και εντυπωσιακή περιγραφή, ο φίλος μας καταλήγει: «Μπορεί οι εποχές να αλλάζουν, η τεχνολογία να προσφέρει χέρι βοήθειας, ωστόσο η δουλειά του κτηνοτρόφου παραμένει μια από τις πλέον δύσκολες εργασίες. Για μας τους κτηνοτρόφους δεν υπάρχει γιορτή ή αργία, γιατί το κοπάδι σε θέλει εκεί και δεν μπορεί να περιμένει. Εμείς οι νέοι σε ηλικία κτηνοτρόφοι της Ανεμώτιας συνεχίζουμε την παράδοση των παππούδων μας, προσφέρουμε στην ελληνική κοινωνία και είμαστε περήφανοι για τη δουλειά που κάνουμε».

Ενεργοί Δημότες για την Ανεγέννηση της Ανεμώτιας

ΕΝΑΣ ΖΕΣΤΟΣ ΝΟΕΜΒΡΗΣ....

 ...και ξαφνικά

πιάσαν οι ζέστες το Νοέμβρη

καλοκαιριά

στην καρδιά του χειμώνα.

Ήταν οι ανάσες των παιδιών,

κοντά - κοντά,

σαν να ’ταν μια αναπνοή

κι οι ανάσες στα παράθυρα

κοντά - κοντά,

σα να ’τανε ένα μπαλκόνι η Αθήνα,

κι οι φωτιές που καίγανε στους δρόμους τα σκουπίδια,

κοντά - κοντά,

σα να ’ταν πυρκαγιά,

κι ήταν οι σφαίρες

κι ήταν το αίμα.

Και ξαφνικά

πιάσαν οι ζέστες το Νοέβρη

κατακαλόκαιρο

στη μέση του χειμώνα.

Του Ραβανή-Ρεντή

    

16 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973....

Η αλληλεγγύη του λαού στους αγωνιζόμενους φοιτητές του Πολυτεχνείου κορυφώνεται. Οι φοιτητές σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα προχωρούν επίσης σε καταλήψεις στα Πανεπιστήμια. Ο κόσμος έξω από το Πολυτεχνείο μετριέται πλέον σε δεκάδες χιλιάδες.

Από το απόγευμα φαίνεται ότι...τα πράγματα οδηγούνται σε σύγκρουση. Έξω από το Πολυτεχνείο, στο κέντρο της Αθήνας, η αστυνομία επιτίθεται στους διαδηλωτές και σημειώνονται συμπλοκές οι οποίες γρήγορα γενικεύονται. Τα δακρυγόνα και τα καπνογόνα πέφτουν βροχή. Πολλά άτομα τραυματίζονται και μεταφέρονται στο Πολυτεχνείο. Ο Σταθμός Α' Βοηθειών είναι επίσης γεμάτος από τραυματίες. Ο σταθμός των φοιτητών κάνει έκκληση για φάρμακα, ιατρικά εργαλεία, γιατρούς και ασθενοφόρα.

Καθώς η επίθεση κατά και του ίδιου του Πολυτεχνείου διαφαίνεται αναπόφευκτη, αρχίζουν να στήνονται οδοφράγματα, καθώς και ένα αυτοσχέδιο νοσοκομείο. Στην περιοχή του Πολυτεχνείου ακούγονται πυροβολισμοί, οι οποίοι σύντομα πυκνώνουν. Οι διαδηλωτές ενισχύουν τα οδοφράγματα και ο σταθμός των φοιτητών απευθύνει εκκλήσεις στο λαό των Αθηνών για ενεργό συμπαράσταση. Ώρα δώδεκα τα μεσάνυχτα: Από τους στρατώνες στο Γουδί και το Διόνυσο βγαίνουν οι πρώτες στρατιωτικές μονάδες και κατευθύνονται προς το Πολυτεχνείο….