ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΔΗΜΟΤΕΣ...

Αγαπητοί συγχωριανοί και φίλοι μας,

Σας ευχόμαστε από καρδιάς Καλά Χριστούγεννα με Υγεία!!!

Χρόνια πολλά και καλά!!!

Να περάσετε αυτές τις Άγιες ημέρες με τις οικογένειές σας και τους ανθρώπους που σας κάνουν να χαμογελάτε...

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ..

Η αφορμή για το παρόν άρθρο μας δόθηκε από συζήτηση συγχωριανών μας στα καφενεία του χωριού η οποία εν συντομία περιγράφεται ως εξής:

- Άντε να πάμε σε εκλογές να ξεκουμπιστούν αυτοί εδώ!! Μας έχουν διαλύσει οικονομικά και ψυχολογικά!!

- Και ποιοί να έρθουν? Ο Τσίπρας και οι Λαφαζάνηδες? Τους εμπιστεύεσαι? Πουθενά στον κόσμο δεν κυβερνά η αριστερά!

- Δεν ξέρω πόσο εμπιστεύομαι τον Τσίπρα..αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν εμπιστεύομαι πια αυτούς που μας κυβερνούσαν τόσα χρόνια και μας κατάντησαν στο σημείο να παραμιλάμε τα βράδια!! Ο γιος μου στην Αθήνα είναι άνεργος! Εγώ παίρνω σύνταξη 400 ευρώ και το χαράτσι είναι 280!!

- Εγώ ξέρω να πω ότι άμα βγει η αριστερά θα ψειριάσουμε...

- Εγώ ξέρω να πω ότι μας αντιμετωπίζουν σαν «ζώα» και μας κάνουν ό,τι γουστάρουν! Τέλος!! Ως εδώ!!!

Αγαπητοί φίλοι, εν όψει των ψηφοφοριών για ΠτΔ βιώνουμε για άλλη μία φορά απερίγραπτες καταστάσεις! Οι συγκυβερνώντες τις τελευταίες ημέρες ταυτίζουν με τρόπο ανήθικο και προσβλητικό για τη νοημοσύνη μας το θύμα με το θύτη, ενώ επενδύουν για πολλοστή φορά στο ΦΟΒΟ!! Το παρόν σάπιο πολιτικό σύστημα προσπαθεί με κάθε τρόπο να διασωθεί! Οι συγκυβερνώντες επενδύουν στο φόβο, στην απάθεια και στον ατομικισμό...προκειμένου να διατηρήσουν την ΕΞΟΥΣΙΑ...

Αφού διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό της χώρας.

Αφού εξαθλίωσαν και περιθωριοποίησαν τα μεσαία και φτωχά κοινωνικά στρώματα.

Αφού εκτόξευσαν την ανεργία.

Αφού τσαλάκωσαν κάθε ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αφού οδήγησαν χιλιάδες νέους και νέες στη μετανάστευση.

Αφού κατέστρεψαν και την ελάχιστη εναπομείνασα παραγωγική βάση της χώρας.

Αφού διέλυσαν υγεία και παιδεία.

Αφού ξεπούλησαν σε ημετέρους τα πιο κερδοφόρα φιλέτα.

Αφού μετέτρεψαν τη χώρα σε αποκία χρέους.

Αφού λοιδόρησαν τους αγώνες του λαού.

Αφού κουρέλιασαν σύνταγμα και νόμους...

Έρχονται τώρα, σε κρίση πανικού και με ένα απύθμενο πολιτικό θράσος να ζητούν τη συνέχιση αυτής της πολιτικής! Κάνουν την τελευταία απέλπιδα προσπάθεια προκειμένου να παραμείνουν γαντζωμένοι στις εξουσίες τους. Όμως το «ταξίδι» τους τελειώνει εδώ! Και μαζί τους τελειώνει και μία από τις πιο μαύρες πολιτικές περιόδους της πατρίδας.

Καλούμε λοιπόν, τους μικρομεσαίους κτηνοτρόφους, τους εργάτες, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους συνταξιούχους και κυρίως τη νεολαία της Ανεμώτιας να συμβάλλουν με όλες τους τις δυνάμεις στην ανατροπή αυτής της κατάστασης!

Το δίλημμα για όλους μας έχει τεθεί ήδη! Είτε θα μας οδηγήσουν στη διαρκή εξαθλίωση, είτε θα απαντήσουμε με ένα ταξικά ανασυγκροτημένο λαϊκό κίνημα που θα ανατρέψει τις βάρβαρες πολιτικές!

Οι ριζοσπαστικές αριστερές δυνάμεις και τα πιο αριστερά τμήματα του χωριού μας θα πρέπει να συστρατευτούν ώστε να δημιουργηθεί ρεύμα ολικής ανατροπής και στην Ανεμώτια μεγαλύτερο από αυτό των Ευρωεκλογών! Η αριστερά θα πρέπει να αποδείξει την αξία της και να βγάλει μπροστά όλες τις «διανοητικές» της δυνάμεις αν θέλει να τα καταφέρει...

Για όλα αυτά και για πολλά άλλα φτάνει η ώρα της αναμέτρησης! Είναι η Τρίτη προσπάθεια μπροστά στην εκλογική μάχη που έρχεται! Δεν πρέπει να φοβηθούμε!!! Το βιβλίο της ιστορίας αλλάζει πλέον σελίδα...και χρώμα!!

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας      

ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΜΕΝΗ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Διακοπή ρεύματος στην Ανεμώτια και με το φως του κεριού να τρεμοπαίζει στον τοίχο της κουζίνας...αναζητούμε τη χαμένη μας "έμπνευση"...

Πολλοί αναρωτιούνται ποιοί είμαστε εμείς, οι Ενεργοί Δημότες! Κάποιοι μας παρουσιάζουν ως «ανόητους ρομαντικούς νέους», άλλοι μας «φωτογραφίζουν» ως «Συριζαίους αντιδραστικούς» και άλλοι μας «σκυλοβρίζουν» ανάλογα με την περίπτωση. Οι πιο φιλοσοφημένοι ιντριγκάρονται με τα λεγόμενα μας και νιώθουν «αμήχανα», αν κάτι από αυτά τους «πληγώνει» τη συνείδηση. Οι «δήθεν» μορφωμένοι βαθμολογούν τα κείμενά μας από φιλολογική πλευρά, εξαντλώντας κάθε επιείκεια..!

Εντάξει, εμείς τα δεχόμαστε όλα! Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Άλλωστε, εκείνο που έχει αξία στη ζωή είναι η ελευθερία της σκέψης και η ελεύθερη έκφραση αυτής...

Δεν είμαστε «πολεμιστές» του φωτός, δεν είμαστε ήρωες, δεν είμαστε σοφοί...Δε διεκδικούμε θέσεις, πλούτο και εξουσίες. Δεν έχουμε εκπροσώπους και αντιπροσώπους. Αυτοπροσδιοριστήκαμε και προσπαθούμε να νιώσουμε την ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξης.

Κέντρο της σκέψης μας είναι ο Άνθρωπος, ο Συγχωριανός, ο Διπλανός μας!! Θεωρούμε υποχρέωση να απλώσουμε το χέρι μας και ν’ αρπάξουμε τον συνάνθρωπο που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Ν’ ανασηκώσουμε τον «γονατισμένο» ώστε να μην τον ποδοπατίσουν τα «αφηνιασμένα» θρασίμια... Να τον ενθαρρύνουμε, να τον χτυπήσουμε στην πλάτη...

Αυτή είναι στάση ζωής! Είναι σκληρό να καταστήσεις ελεύθερο το μυαλό σου μα είναι το μόνο σου χρέος προς την πάρτυ σου! Τα φαινομενικά λίγα, να τα κάνεις στο μυαλό σου πολλά μηδενίζοντας κάθε Εγωισμό!

Η Ανεμώτια μας προκαλεί να περιπλανηθούμε για άλλη μια φορά στα υγρά της σοκάκια..Η ομίχλη που την αγκαλιάζει καθώς κατεβαίνει από το «Ραχώνι», κατάλευκη, ανάλαφρη και ανεπαίσθητα γλυκιά..μας ναρκώνει, μας φορτώνει με παράνοια, μας οριοθετεί και μας καθιστά απρόβλεπτους...

Υ.Γ 1. Σκοτείνιασε στο χωριό και ένας «κόμπος» στο λαιμό μας προκαλεί δύσπνοια...

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

ΦΟΒΑΜΑΙ....

 

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου 'κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Μανώλης Αναγνωστάκης

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ....15 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

Από τις 12 το μεσημέρι στους 1.015 χιλιόκυκλους λειτουργεί νέος πομπός των εξεγερμένων φοιτητών -πολύ πιο ισχυρός από τον προηγούμενο- που εκπέμπει σ' ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής και αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα αφύπνισης των λαϊκών συνειδήσεων. Μέσα στο Πολυτεχνείο δυναμώνει η εσωτερική οργάνωση των φοιτητών, τα συνθήματα αποκτούν πια σαφή αντιχουντικό και αντιαμερικανικό-αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο.

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ...

Μέσα φθινοπώρου και στην Ανεμώτια το ταπεινό ορεινό χωριό που ακροβατεί ανάμεσα στη μυστικιστική φύση και στο γαλάζιο τ' ουρανού, τα νοικοκυριά κάνουν τα “κουμάντα” τους για να υποδεχτούν τον επερχόμενο χειμώνα...

Η όλη προετοιμασία για το χειμώνα δημιουργεί ένα μελαγχολικό κλίμα. Η εποχή που διανύουμε φέρει πολλές φροντίδες. Από την έναρξη του τρυγητή, όπου όλοι οι Ανεμωτίσιοι τρύγησαν τα αμπέλια τους και πάτησαν τα σταφύλια, ώστε κάθε σπιτικό να έχει το δικό του βαρέλι κρασιού, μέχρι το μάζεμα των καυσόξυλων για τις σόμπες και τις “παραχούτες”.

Στο κατώι του σπιτιού τοποθετημένα καταλλήλως του κόσμου τα φαγώσιμα!! Χειμωνιάτικα πεπόνια, κυδώνια και ρόδια κρεμασμένα στο ταβάνι για να ωριμάσουν. Καρύδια και αμύγδαλα στα πεντακάθαρα κοφίνια και αρωματικά σύκα που τα μαζέψαμε, τα λιάσαμε και τα ζεματίσαμε στις αρχές του Σεπτέμβρη για να αποτελέσουν σημαντικές χειμωνιάτικες τροφές ανάμεσα στα κύρια γεύματα μας.

Ρίγανη από τα “Χάλακα”, βάγια απ' το “Μοναστηρέλι”, δεντρολίβανο και άλλα μυρωδικά για το μαγείρεμα. Τσάι του βουνού, χαμομήλι και λισκούνι για τον στομαχόπονο, το συνάχι και τις άλλες μικροαδιαθεσίες. Γλυκό κυδώνι και πελτές για τα κεράσματα! Λαμπερό “βράσμα” (πετιμέζι) για τους τηγανίτες στο λιομάζεμα και ο τραχανάς τοποθετημένος στο μικρό πάνινο σακί για τις παγωμένες ημέρες του χειμώνα.

Τις τελευταίες μέρες οι νοικοκυρές έστρωσαν τα χράμια και τις κουρελούδες, ενώ οι άντρες επανατοποθέτησαν τις ξυλόσομπες και ξεκίνησαν να μαζεύουν ξύλα. Τα αλυσοπρίονα αντιλαλούν σε όλο το χωριό! Τα “ατσγγάνικα” τσεκούρια δίνουν και παίρνουν, ενώ τα πλακόστρωτα σοκάκια γεμίζουν πριονίδια. Οι άντρες κόβουν και σκίζουν, οι γυναίκες συνήθως κουβαλούν και οι “μπαγανάδες” ξεκινούν από το κουβάλημα και περιμένουν πότε θα μεγαλώσουν για να πάρουν το τσεκούρι στα χέρια τους και αυτοί. Έτσι, καθημερινά έξω από τις αυλές των σπιτιών στοιβάζονται σωροί από ξύλα!

Στα μέσα καφενεία, από νωρίς το πρωί κάποιοι αγοράζουν “τέμπλες” και καλάθια από Αγιασώτες μικροπωλητές ενώ οι επαγγελματίες της αγοράς οι καφετζήδες, οι παντοπώλες και ο χασάπης προετοιμάζονται ψυχολογικά για τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται...Αρχίζει να σκοτεινιάζει και στα σοκάκια του χωριού απλώνεται απόλυτη ερημιά! Δύο παιδιά παίζουν στην πλατεία του “Καζέπι” και οι φωνές των μανάδων τους που τα αναζητούν αντηχούν στον αέρα...

Ο χειμώνας έρχεται στην Ανεμώτια...Οι τοίχοι και τα τζάμια θα αρχίσουν να στάζουν καθώς το άρωμα της βρασμένης λεμονόκουπας θα αναδύεται στο σαλόνι του σπιτιού. Η μυρωδιά του καμένου ξύλου θα κυριαρχεί στον αέρα και οι εξωτερικές βρύσες θα αφήνονται να στάζουν ολονυχτίς για να βρούμε νερό το επόμενο πρωί...

Υ.Γ Παίρνουμε θάρρος και κουράγιο από τις ρίζες μας! Ευχόμαστε καλό χειμώνα σε όλους τους Ανεμωτίσιους, όπου και αν βρίσκονται...

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας

ΟΤΑΝ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΟΥΣΙΑ......

Από την αρχή ξεκαθαρίσαμε τις θέσεις και τις συντεταγμένες μας στον χώρο αυτόν που βρεθήκαμε. Στο χώρο του «blogging» δηλαδή, όπως καθιερώθηκε να τον λέμε όλοι πια...

Το να αποδεχτείς ή να απορρίψεις κάποιες απόψεις είναι σεβαστό! Το να προσπαθείς όμως συνειδητά να αλλοιώσεις την ουσία τους και να τις απαξιώσεις, δίχνει προσωπική εμπάθεια, μικροψυχία και καταναγκασμό...Εδώ τίθεται το ερώτημα...Άραγε τι είναι αυτό που κάνει κάποιους να παραφράζουν την ουσία αναδεικνύοντας «ανύπαρκτες» θεωρίες και «συνομωσίες»?? Να φταίει ο εγωϊσμός, η μεγαλομανία, η ημιμάθεια ή ο συνδυασμός όλων αυτών??

Το να αποδομείς απόψεις και προτάσεις είναι το μόνο εύκολο! Το να «προκαλείς» όμως θετικά ερεθίσματα για σκέψη και συζήτηση είναι δύσκολο και ορισμένες φορές παράτολμο...Είναι πραγματικά σκληρό και επίπονο να νιώθεις «εκτεθειμένος» παράγοντας τροφή για καλλιέργεια συναισθημάτων...Άλλωστε τα ταξίδια του μυαλού ήταν ανέκαθεν τα δυσκολότερα από τα πραγματικά...

Ο ορισμός μας για τον ρεαλισμό είναι διαφορετικός από αυτόν που διδαχτήκαμε στο σχολείο, ίσως γιατί συνηθίζαμε να καθόμαστε στο τελευταίο θρανίο μα πάντα διαβασμένοι...Δεν μας ενδιαφέρει εάν περνάμε ή όχι το «τεστ αποδοχής» της εκάστοτε «κριτικής επιτροπής»..!!! Κυρίαρχοι των σκέψεών μας και με οδηγό την ομορφιά της ανόθευτης ουσίας, προχωράμε πάνω και έξω από κάθε περιτύλιγμα...

Υ.Γ Λεζάντα της Φωτογραφίας «Επιστρέφοντας κουρασμένοι από τον τρύγο»...

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας