Ο "ΞΙΠΑΣΜΕΝΟΣ" ΓΕΡΑΚΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Με ανεξέλεγκτα σγουρά μαλλιά, μπόλικα λευκά μούσια και ατημέλητα φθαρμένα ρούχα, ο ξιπασμένος γεράκος της Ανεμώτιας, γεμάτος εμπειρίες και φωτεινός σαν παιδί καθόταν στο «γιατάκ», στο στρογγυλό μεταλλικό τραπεζάκι που βρίσκεται στην αριστερή γωνιά του καφενείου και απολάμβανε ελληνικό καφέ με λείο καϊμάκι και χωρίς φυσαλίδες, σε χοντρό λευκό φλιτζάνι.

Ρούφηξε την τελευταία γουλιά καφέ, τοποθέτησε το κέρμα στο πιατάκι και ανασηκώθηκε αθόρυβα στερεωμένος στην αυτοσχέδια καψαλιασμένη μαγκούρα του από αγριελιά που στο γύρισμά της έχει χαραγμένο με καλλιγραφικά γράμματα το ονόμα της γυναίκας του.

Βγήκε στο δρόμο και ακολουθώντας νωχελικά τον άνεμο περπάτησε προς την έξοδο του χωριού, ώσπου έφτασε στο Δημοτικό Σχολείο. Άνοιξε την σιδερένια πράσινη πόρτα και άρχισε να ανεβαίνει τις πέτρινες σκάλες μετρώντας δυνατά ένα – ένα τα σκαλοπάτια που πάταγε, φτάνοντας σχεδόν λαχανιασμένος στην κεντρική είσοδο του κτηρίου.

Ο αριθμός των σκαλοπατιών ήταν ο ίδιος! Δεν είχε αλλάξει! Ήταν αυτός που θυμόταν από παιδί, τότε που σχεδόν ξυπόλητος και ανέμελος τα ανεβοκατέβαινε τρέχοντας για να προλάβει τη συμμαθήτριά του τη Μαρία. Όμως, τον «έκαιγε» η ανάγκη να τα ξανά μετρήσει για πολλοστή και ίσως για τελευταία φορά...,να νιώσει την υγρασία της γκρίζας πέτρας και να μυρίσει το δεντρολίβανο από τα πλαϊνά παρτέρια.

Στάθηκε όρθιος, ακούμπησε τους αγκώνες του στο κάγκελο δίπλα από τον ιστό της Σημαίας, πήρε βαθιές ανάσες και κοίταξε με καθαρή ματιά τα σπίτια του χωριού προσπαθώντας να εντοπίσει το πατρικό του, όπως συνήθιζε να κάνει στα διαλείμματα με τον αγαπημένο του φίλο Παναγιώτη. Έπειτα, προχώρησε δίπλα στο πεζούλι με τα ανθισμένα κατιμέρια και μέσα στην απέραντη ησυχία της στιγμής σιγοψυθύρισε την πρωινή σχολική προσευχή.

Οι κήποι με τις τριανταφυλλιές είναι άδειοι...Μόνο τα αγιοκλήματα αντέχουν ακόμα και η μηλιά παραδίπλα έχει ξεραθεί αλλά στέκει όρθια. Τα πεύκα ψήλωσαν και δεν μπορείς να πηδήσεις από πάνω τους!  Οι αγριελιές φούντωσαν και περιμένουν τον μπολιαστή τους. Στα βράχια λιάζονται τα ερπετά...και το νερό αναβλύζει από τις χαραμάδες τους...

Όλα είναι εδώ! Εικόνες αληθινές πέρα για πέρα, γεμάτες ζωντανές αναμνήσεις που σου περιποιούνται τις πληγές και γαληνεύουν την ψυχή σου! Τώρα πια ξέρεις που είναι δεμένη η αρχή της κλωστής! Από πού ξεκίνησε, πόσο μακριά κύλησε το κουβάρι και που θα επιστρέψει...

Όμως η ώρα πέρασε γρήγορα και κόντευε μεσημέρι. Ο γεράκος δεν είχε χρόνο για άλλες αναμνήσεις! Μόλις θυμήθηκε ότι σε λίγα λεπτά θα έπρεπε να βρίσκεται κάτω από τον «Πλάτανο» να περιμένει το λεωφορείο της γραμμής που μαζί του θα έφερνε τα εγγόνια του για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Στο σπίτι η γιαγιά έχει στρώσει το τραπέζι και περιμένει με ανυπομονησία τον ερχομό των παιδιών της...Ο γεροντάκος κατέβηκε τα σκαλοπάτια βιαστικός και προχώρησε σχεδόν τρέχοντας προς τα κάτω....

Υ.Γ Το μελαγχολικό αυτό σκηνικό σε ταξιδεύει σε στιγμές μελλοντικές, αλλά ονειρεύεσαι πως θα’ ρθουν και είσαι σίγουρος ότι υπάρχουν άνθρωποι που θα συμπορευθούν με τις περιγραφές σου...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΓΛΥΚΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΑΝΕΜΩΤΙΣΙΟ ΚΡΑΣΙ...

Μετά από αρκετό καιρό, στα μέσα του Οκτώβρη αποφασίσαμε να αφήσουμε στην άκρη τη συνειδητή σιωπή μας...Ο κάθε άνθρωπος «κινείται» μέχρι τις προκαθορισμένες αντοχές του και όταν νιώσει «αντάρα» στις σκέψεις του, μεθοδικά και σιωπηλά αλλάζει συχνότητα εκπομπής, μέχρι ν’ αφήσει πίσω του τις βουβές θρυαλλίδες του καπνού.

Κυριακή βράδυ και έτσι όπως πέφτει το σκοτάδι, ένας σωρός από πέτρινα παράθυρα με δαντελωτές κουρτίνες φωτίζονται εσωτερικά υποδεικνύοντας την υπόσταση της Ανεμώτιας...στο χώρο και στο χρόνο. Λατρεμένη μας εικόνα τα αμυδρά φώτα που ξεκινούν από το «Χάρακα» και σε συνοδεύουν μέχρι την είσοδό σου στο χωριό. Υποδέχεσαι τη νύχτα και η διέγερση του νου σου ξεκινά..!

Κάθεσαι στο τραπέζι μπροστά στο μικρό παράθυρο στο χαγιάτ, με θέα το φωτισμένο Δημοτικό Σχολείο. Γεύεσαι σε πήλινη κούπα, γλυκό κόκκινο Ανεμωτίσιο κρασί περσινής σοδειάς. Ακούς αγχωτικές μουσικές στο «Δεύτερο Πρόγραμμα» και μυρίζεις τη νύχτα..Λοξά πίσω σου τρεμοπαίζει το μελαγχολικό φως του αρωματικού κεριού και πάνω στο τζάμι αντανακλάται το πρόσωπό σου..Η ζωή σου στέκει απέναντι και την κοιτάς με θάρρος!!

Παρατηρείς προσεκτικά τις μικρές σκιές των ρυτίδων σου και τους μαύρους κύκλους γύρω από τα ταλαιπωρημένα σου μάτια. Τα λευκά σου μαλλιά μυρίζουν λάδι με δενδρολίβανο και η σκέψη σου ταξιδεύει στις παιδικές Κυριακές, τότε που η Μάνα σου αργά το βράδυ σε έλουζε με πράσινη πλάκα σαπουνιού στην τσίγκινη σκάφη, για να πας καθαρός αύριο στο Σχολειό σου!

Με ασυμβίβαστα συναισθήματα και ανυπόταχτα όνειρα, πάντα χαμογελαστός, ευδιάθετος και «ετοιμοπόλεμος» άνοιγες γρίλιες για να σε αφουγκραστούν, μα το απόλυτο «εγώ» τους επιδέξια όρθωνε τείχη και χωρίς έλεος τσάκιζε την εμπιστοσύνη σου. Αποδεχόμενος την πραγματικότητα της φύσης εκτελούσες χρέη Ανθρώπου και αυτό καταλογιζόταν σαν λαθεμένη στάση...

Χωρίς όρια, απρόβλεπτος και ευαίσθητος με υπερβολική αυτοπεποίθηση και ένα μυαλό απροσπέλαστο, που έκανε σκέψεις «υψηλές» και ακατανόητες..! Προκλητικά χαρακτηριστικά, μη συμβατά με την αρμόζουσα ομοιομορφία, που συχνά σε έφερναν απολογούμενο, γιατί φαινόταν πως μέσα στον αυθορμητισμό σου έχανες τον έλεγχο...Τότε θύμωνες και ένιωθες εκτεθειμένος, μα έκανες υπομονή και αναζητούσες το κλειδί του δεσμοφύλακα ξαπλωμένος κάτω απ’ τα κυπαρίσσια στα «Μιζέρια».

Προσεκτικά επιλεγμένη μοναχικότητα και έμπιστος φίλος σου ο νοτισμένος αέρας που κατέβαινε νωχελικά από την «Καλή Λαγκάδα» για να μουλιάσει με θλίψη τους «ντουσιμέδες» του χωριού και να ξεγλιστρήσει προς τα τοιχώματα της καλδέρας του Κάμπου παίρνοντας μαζί του τις αλήθειες και τις λύπες σου...

Τότε, μία νοσταλγική ριπή ανέμου χτύπησε στο τζάμι και το ταρακούνησε με αποτέλεσμα η αντανάκλαση του πρόσωπου σου να σβήσει...Ήσουν μόλις 7 χρονών, όταν από παιδική περιέργεια αφαίρεσες δύο – τρία κομμάτια ξεραμένου στόκου από τη βάση του τζαμιού που το συγκρατούσε σε σταθερή θέση ισορροπίας...

Υ.Γ Αγαπητέ αναγνώστη μη μετανιώνεις για τα βήματα σου, το πέτρινο κάστρο δε θα σε σώσει...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Κάθε χρόνο στην καρδιά του καλοκαιριού συνηθίζουμε να περιγράφουμε το πολιτικό κλίμα στην Ανεμώτια, οπότε και φέτος δε θα αλλάξουμε συνήθεια...

Το «αριστερό ρεύμα» ήταν και είναι κυρίαρχο στην Ανεμώτια! Ένα χωριό με σαφή ιδεολογικοπολιτικά χαρακτηριστικά που στην πλειοψηφία του και σε βάθος χρόνου εκφράζεται από την κομμουνιστική αριστερά μέχρι το σοσιαλιστικό κέντρο.

Τις τελευταίες ημέρες είναι αλήθεια ότι οι πολιτικές συζητήσεις και οι αναλύσεις στα μέσα και έξω καφενεία του χωριού έχουν χτυπήσει κόκκινο, με το ισοζύγιο των απόψεων να γέρνει αισθητά προς τ’ αριστερά επιβεβαιώνοντας την αρχική μας διαπίστωση, περί κυριαρχίας του «αριστερού ρεύματος».

Η βασική άποψη που διατυπώνεται και έχει τους περισσότερους υποστηρικτές είναι ότι η ιδεολογικοπολιτική κυριαρχία του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα είναι πλέον φανερή!

Παλιό και έμπειρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που αναπολούσε τις μέρες του 80’ απολαμβάνοντας δροσιστικό κοκτέιλ στο συνήθη χώρο...υπογράμμιζε ότι «...όσο ο ΣΥΡΙΖΑ θα εδραιώνει τις νέες κατακτήσεις του λαού για ισοπολιτεία, διαφάνεια και δημοκρατία, τόσο η αποδοχή του θα βαθαίνει στις συνειδήσεις των λαϊκών τάξεων...»

Στο ίδιο τραπέζι διαλόγου άλλος συγχωριανός μας, γνωστός εκλογολόγος, χαρακτήριζε «ανεκδιήγητες» τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται τους τελευταίους μήνες από τα απαξιωμένα κανάλια και τις εφημερίδες και ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι τουλάχιστον 5 μονάδες μπροστά! Όσο για το ρεύμα στην κοινωνία υπέρ της ΝΔ είναι «ανύπαρκτο και φανταστικό»..!

Έτερος συνομιλητής, χαμηλών πολιτικών τόνων τόνιζε ότι σήμερα τα αδύναμα κοινωνικά στρώματα θέλουν επιτακτικά να νιώσουν δικαιοσύνη και ότι δεν καταδιώκονται! Παράλληλα επισήμαινε ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς θα πρέπει άμεσα να δώσει μεγάλο βάρος στην ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους και συγκεκριμένα στην υγεία, στην κοινωνική ασφάλιση, στην προστασία των κοινωνικά αδύναμων, στα εργασιακά δικαιώματα και στην παιδεία.

Σε ανάλογο ύφος, από διπλανό τραπέζι ακούστηκε η άποψη ότι η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να αφήσει αποτύπωμα διεκδίκησης μεγάλων αλλαγών στο κράτος, στο πολιτικό σύστημα και στους θεσμούς..

Η κυρίαρχη άποψη που αφουγκράζονται οι περισσότεροι είναι ότι το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία οδεύει προς πλήρη διάλυση!

Με προτοβουλία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρές υποθέσεις διαπλοκής. Θαλασσοδάνεια των ΜΜΕ και των κομμάτων, ΚΕΕΛΠΝΟ, δάνεια Αγροτικής Τάπεζας, δεσμεύσεις λογαριασμών επιχειρηματιών που τόσα χρόνια ήχαν φορολογική ασυλία κ.α.

Τα επιχειρηματικά συμφέροντα της διαπλοκής και η παρασιτική ελίτ, που βρίσκεται σε όλες τις λίστες των offshore έχουν επιδωθεί σε λυσσώδη επίθεση με στόχο να πέσει αυτή η κυβέρνηση και να έρθουν οι φίλοι τους ώστε να γλιτώσουν τη λογοδοσία ενόπιον του Νόμου.

Στα μάτια του κόσμου φαίνεται ότι το χρεοκοπημένο πολιτικό προσωπικό του «χθες» (ΝΔ –ΠΑΣΟΚ) έχει ως προφανή στόχο την προστασία της διαπλοκής και όλων εκείνων που δεν θέλουν την πραγματική δημοκρατική αλλαγή στη χώρα.

Η φτωχοποιημένη κοινωνία στην πλειοψηφία της θεωρεί ότι η ΝΔ μαζί με το ΠΑΣΟΚ φέρουν την ευθύνη για τη δραματική κατάληξη της Μεταπολίτευσης με τη χρεοκοπία της χώρας και τη γιγάντωση του συστήματος διαπλοκής. Τα ίδια κόμματα εναλλάσσονταν στην εξουσία για 40 χρόνια και δεν κατάφεραν να χτίσουν ένα στοιχειώδες οργανωμένο κράτος που να παρέχει στον κόσμο τα αυτονόητα.

Όμως διαπιστώνεται ότι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ μέσα στην αλαζονεία και στον εθισμό της εξουσίας, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η πλειοψηφία του κόσμου τους έχει γυρίσει οριστικά την πλάτη!

Εν κατακλείδι, το συμπέρασμα που κυριαρχεί και περιγράφει το πολιτικό κλίμα στην τοπική μας κοινωνία είναι ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς επιτίθεται στη διαπλοκή και δίνει καθημερινά τη μάχη για την ανασυγκρότηση των κοινωνικών δομών του κράτους. Σ’ αυτόν τον αγώνα, το μεγαλύτερο πολιτικό πλεονέκτημά της είναι το λαϊκό έρεισμα!

Υ.Γ Προοδευτικός άνεμος αλλαγής σαρώνει κατεστημένα δεκαετιών...!!!

Γράφει ο Ιδεολόγος των Ενεργών Δημοτών

ΦΥΣΗΞΕ ΝΟΤΙΣΜΕΝΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Φορτωμένος με σκέψεις και καταπονημένος από τις αγροτικές εργασίες των τελευταίων ημερών στον κάμπο της Ανεμώτιας, ακουμπάς την πλάτη σου στη ρίζα μιας άγριας κυδωνιάς για να πάρεις ανάσες...Τις χρειάζεσαι βλέπεις!

Δεδομένου ότι επιθυμείς την ευθεία του βλέμματος, βολεύεις το κορμί σου έτσι ώστε να έχεις οπτική επαφή με το μεγαλύτερο κομμάτι του χωριού και εκεί ανάμεσα στις φτελιές και στα καβάκια αναζητάς «παραθυράκια» στη συνείδησή σου για να δικαιολογήσεις τρόπους και συμπεριφορές των ανθρώπων γύρω σου.

Γίνεσαι επιεικής, αρωματίζεις αθλιότητες, χρωματίζεις αδυναμίες, στολίζεις λάθη....όμως συνειδητοποιείς ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να υπερβείς!! Η προσαρμοστικότητα σε λανθασμένες επιλογές κατάντησε ανυπόφορη και σε καθηλώνει..

Ξαφνικά όλα γύρω σου γίνονται ασπρόμαυρα! Νιώθεις σαν κάποιος να σου ξερίζωσε την ψυχή και σε παράτησε μόνο, να αναρωτιέσαι γιατί «αφέθηκες» στα ανθρώπινα συναισθήματά σου!

Η λήθη γιγαντώθηκε και θα σε πλακώσει! Το μυαλό σου σε ακούει με υπομονή, σε ιντριγκάρει και σε περιμένει στη γωνία για να σε προφυλάξει από πισωγυρίσματα. Με κλονισμένες άμυνες, περιγελασμένος και ένοχος του εαυτού σου πιστώνεσαι τα λάθη σου...

Τα μάτια σου κοκκινίζουν και ανοιγοκλείνουν με μεγάλη συχνότητα! Τα χείλη σου σφίγγουν και ξεροκαταπίνεις! Ασυναίσθητα, το βλέμμα σου σε ευθεία πορεία πέφτει στο νεκροταφείο του χωριού. Θυμάσαι τους δικούς σου ανθρώπους που έφυγαν νωρίς και νοσταλγείς εικόνες από τα παλιά...τότε που τα συναισθήματα ήταν εκρηκτικά αλλά για έναν περίεργο λόγο δεν εκδηλώνονταν ποτέ με λόγια, παρά μόνο με ενσυνείδητους συνειρμούς...

Και εκεί βυθισμένος στις εσωτερικές σου αμφισβητήσεις και στη θολούρα των αναμνήσεων που σου δωσαν δύναμη, ίχνη νοτισμένου ανέμου κατέβηκαν απ’ τα τοιχώματα της καλδέρας και άρχισαν να δροσίζουν τις φλογισμένες σκέψεις σου. Οι παλμοί της καρδιάς σου αργά αλλά σταθερά γαληνεύουν...Η εσωτερική αμφισβήτηση έγινε ελπίδα και η σύγκρουση «συγχώρεση»...

Άρχισε να σουρουπώνει στον κάμπο της Ανεμώτιας και εσύ ανηφωρίζεις...το πράσινο και το μελί της αέναης ομορφιάς σε περιμένουν!!!

Υ.Γ Αυτό το καλοκαίρι στην Ανεμώτια είναι αφιερωμένο στις ανθρώπινες σχέσεις...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

Η ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Το  μεσοδιάστημα από το Πάσχα μέχρι και σήμερα ήταν για εμάς γεμάτο από «ευχάριστη καθημερινή κούραση» λόγω των αγροτικών εργασιών που επιτελούσαμε στον κάμπο της Ανεμώτιας..! Δεύτερο όργωμα στο αμπέλι, θιάφισμα, βλαστολόγημα των κλημάτων, φύτεμα περιβολιού (μπαχτσαδέλι) αφού προετοιμάσαμε το έδαφος και πολλά άλλα που μας έφεραν λίγο πίσω στην επικοινωνία μαζί σας.

Σήμερα όμως, με το πρώτο φως της Αυγής το «πάθος» μας επανήλθε.!! Όποιος γνωρίζει τη μυρωδιά και τη γεύση της πρωινής δροσιάς που αναδύεται στην Ανεμώτια μπορεί να αντιληφθεί τι ήταν αυτό που δάμασε τις αγωνίες μας και αφαίρεσε την πίκρα από το στόμα...

Κάποιοι σοφοί γέροντες εδώ στο χωριό, οι οποίοι στα νιάτα τους ήταν πραγματικά οι «όμορφοι αλήτες» της παρέας και φέρουν στην πλάτη τους ένα τρίριγο τσουβάλι από αναμνήσεις, λένε ότι η Ανεμώτια έχει τη μυρωδιά του «αδάμαστου» ανέμου και τη γεύση του γλυκού κόκκινου κρασιού..!!

Το φετινό καλοκαίρι στην Ανεμώτια θα είναι αλλιώτικο από τα άλλα...Είμαστε στη διαδικασία να εντοπίσουμε κάποια τελευταία συστατικά που θα το κάνουν μοναδικό!! Αλλά θα έρθουν και αυτά στην ώρα τους...

Ήδη αρκετοί φίλοι μας από την Αθήνα, με «ταχυπαλμία» στρίβουν στον «Χάρακα» για να εισέλθουν στο χωριό, ενώ άλλοι ονοιρεύονται πότε θα μπούν στο πλοίο της γραμμής!!!

Μπορεί να έφυγες γιατί αναζητούσες τη «Ζωή» σου, μα μόλις επιστρέφεις βιάζεσαι να φτάσεις στην παλιά σου γειτονιά, να συναντήσεις τις «άψυχες» κοκκινωπές γωνιόπετρες, να τοποθετήσεις πάνω τους το μάγουλό σου για να νιώσεις τη δροσιά τους και να ακούσεις βαθιά μέσα τους τον ήχο του καλεμιού καθώς ο Κυρ Δημητρός τις φιλοτεχνεί στο λατομείο στα Μπόλια.

Νωρίς το πρωί απολαμβάνεις Ελληνικό καφεδάκι στην αυλή του σπιτιού ξεφυλλίζοντας ένα λογοτεχνικό βιβλίο και τα τζιτζίκια αρχίζουν να τραγουδούν με διπλάσιο πάθος γιατί διαβάζουν τη σκέψη σου...Έπειτα, περιδιαβαίνεις τα σοκάκια του χωριού, το καθένα από τα οποία φέρει και μία μνήμη καλοκαιριού που επανέρχεται και σου δίνει χαρά ή σε μελαγχολεί.

Αργά το βράδυ δροσίζεσαι με επαναλαμβανόμενα κοκτέιλ κάτω από τον «Πλάτανο» και συζητάς με φίλους σε ιδεολογικό – πολιτικό επίπεδο πολύ ανεβασμένο, καθώς σε ιντριγκάρει η επαναστατική μουσική...

Η νύχτα είναι όμορφη στην Ανεμώτια και νιώθεις ελεύθερος κάτω από έναν διαφορετικό έναστρο ουρανό που γαληνεύει την ψυχή σου και σε ταξιδεύει..Μπορεί να βοηθάει η μυρωδιά του ψιλόφυλλου βασιλικού, μπορεί και η φλόγα του κεριού που καίει μέσα στο παλιό καπνοφάναρο που κρέμεται στον τοίχο της αυλής...Ότι και να’ ναι μας κάνει να ονειρευόμαστε και πάλι...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας   

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ...

Οι μέρες του Πάσχα ταιριάζουν με την ψυχοσύνθεση μας. Οφείλουμε να αντικρίζουμε με αξιοπρέπεια το θάνατο, να εκτιμούμε τη θυσία και να αντλούμε από εκεί την ελπίδα για την Ανάσταση.....

Πάσχα σημαίνει πέρασμα από τον φόβο του θανάτου στη λύτρωση της ανάστασης του Χριστού, πέρασμα από τον παλαιό τρόπο ζωής σε έναν καινούργιο, πέρασμα από την λύπη στην χαρά και από την εχθρότητα στην αδελφοσύνη.

Ας είναι αυτό το Πάσχα η αφετηρία ώστε να επαναπροσδιορίσουμε τις συντεταγμένες του εαυτού μας και της ψυχής μας μέσα στη μικρή κοινωνία της Ανεμώτιας...

Ευχόμαστε σε όλους τους συγχωριανούς μας, όπου κι αν επιλέξουν να κάνουν αυτές τις γιορτές, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!!!

Υ.Γ. Οι επόμενες ημέρες θα είναι για εμάς Πνευματικής και μόνο περισυλλογής....

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ...

Άνοιξη στην Ανεμώτια! Η εποχή των χρωμάτων και της μεθυστικής ευωδίας έφτασε και το χωριό μας φόρεσε τη χαρούμενη λουλουδιασμένη του στολή.

Στην Καλή Λαγκάδα τα μύρα, τα αμάραντα και ο αγούιδουρας ολάνθιστα μοσχομυρίζουν. Ο Κουρατσώνας και η Σκάφη ντύθηκαν στο σκούρο πράσινο των πεύκων και των πρίνων ενώ στους πρόποδες του Ραχονιού οι αμυγδαλιές φορτωμένες με «τσάγαλα» φόρεσαν τα καταπράσινα καινούργια τους φύλλα. Φυσικά και ο κάμπος της Ανεμώτιας στρωμένος από μαργαρίτες καθώς οι  αμπελουργικές εργασίες βρίσκονται στο απόγειό τους.

Η θερμοκρασία ανεβαίνει δειλά – δειλά και οι μέρες μεγαλώνουν. Τα χελιδόνια επέστρεψαν και τα πετάγματά τους ξεκινούν με περιδινήσεις για να μετατραπούν σε χαμηλές πτήσεις ακριβείας πάνω από τα λιθόστρωτα σοκάκια του χωριού.  Εν συντομία, η φύση ξαναγεννιέται και μαζί της εμείς οι Ανεμωτίσιοι...

Σε λίγες μέρες αρχίζει η Μεγάλη Εβδομάδα κι όλα πρέπει να είναι στην εντέλεια.Το Πάσχα φθάνει ευωδιαστό και μας καλεί να ξεφύγουμε από την καθημερινότητα, να ξαναζωντανέψουμε τις παραδόσεις μας και να ξαναγυρίσουμε πίσω στις ρίζες μας.

Η Ανεμώτια ετοιμάζεται πυρετωδώς για να υποδεχτεί τους επισκέπτες και τα παιδιά της...που μένουν μακριά. Τα κλειδωμένα σπίτια του χωριού περιμένουν με ανυπομονησία να καλωσορίσουν τους «Αθηναίους» ιδιοκτήτες τους. Εδώ γιορτάζουμε το ξύπνημα της φύσης και την Ανάσταση του Χριστού με μοναδικό και ξεχωριστό τρόπο. Το χωριό μας κρατάει τα Πασχαλινά του έθιμα με πολύ μεγάλη αφοσίωση.

Αναπαραστάσεις, επιτάφιος, φωτιές εξαγνισμού, παραδοσιακά φαγητά, κούνιες, χοροί και γλέντια. Εάν ονειρεύεστε ένα Πάσχα σε ένα τόπο μαγευτικό, όπου η φύση οργιάζει και οι άνθρωποι γίνονται όλοι μία παρέα και μοιράζονται την ιεροτελεστία της Άνοιξης και τη μύηση στα Πασχαλινά έθιμα, τότε αυτό το μέρος ανεπιφύλακτα είναι η Ανεμώτια της Λέσβου...Σας περιμένουμε όλους!!!

Υ.Γ. Τις ημέρες του Πάσχα, όπου και να βρίσκονται οι Ανεμωτίσιοι σκέφτονται το αγαπημένο τους χωριό και αγωνιούν να το επισκεφτούν...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας