Όπως
έχουμε αναφέρει σε προγενέστερο άρθρο μας, το χωριό μας η Ανεμώτια ως επί το
πλείστον είναι κτηνοτροφικό χωριό. Διαθέτει περίπου 30-40 κτηνοτροφικές
οικογένειες, οι οποίες εκτρέφουν αιγοπρόβατα, ενώ ο πληθυσμός των ζώων είναι
περίπου 8.000. Η περίοδος της γέννας σχεδόν τέλειωσε και τα νεαρά ζώα έχουν
απογαλακτιστεί. Κάποια από αυτά οδηγήθηκαν στο εμπόριο για κρέας και τα
υπόλοιπα έχουν κρατηθεί για την ανανέωση του κοπαδιού.
Τις
προηγούμενες ημέρες βρεθήκαμε σε συζήτηση με έναν καλό φίλο και συγχωριανό μας
κτηνοτρόφο που με ιδιαίτερα θερμή διάθεση μας παρουσίασε με κάθε λεπτομέρεια
την καθημερινή ζωή και το επάγγελμα του κτηνοτρόφου.
«Οι
κτηνοτρόφοι εργάζονται 365 ημέρες το χρόνο και στη διαδικασία εμπλέκεται όλη η
οικογένεια, γυναίκα και παιδιά. Η δουλειά είναι έντονη και επίμονη. Ένας αγώνας
δύσκολος και καθημερινός για την επιβίωση. Η ζωή του κτηνοτρόφου δεν αφήνει
περιθώρια για κοινωνικές συναναστροφές, δημόσιες σχέσεις, διακοπές και
ψυχαγωγία!! Πέρα από τη «γραφικότητα» της δουλειάς, να περπατάς στην ύπαιθρο
ακούγοντας κουδουνάκια από το λαιμό των ζώων και να περιπλανιέσαι σε βουνά και
λαγκάδια, υπάρχει η «αμείλικτη πραγματικότητα».
Ξύπνημα
καθημερινά στις 5 το πρωί και μετάβαση εν μέσω κατεστραμμένων αγροτικών δρόμων
στη στάνη. Τα ζωντανά θα πρέπει να συγκεντρωθούν από τις γύρω πλαγιές και να
οδηγηθούν στο μαντρί για το πρωινό άρμεγμα. Τα χέρια «πρησμένα» και
καταπονημένα θα κάνουν κουράγιο για άλλο ένα πρωί μέχρι να αρμέξουν και την
τελευταία προβατίνα.
Στη
συνέχεια το κοπάδι θα οδηγηθεί στον εξωτερικό χώρο όπου είναι τοποθετημένες οι
«ταϊστρες». Η τροφή-βαμβακόπιτα, καλαμπόκι και τριφύλλι-είναι ήδη τοποθετημένα
και τα ζωντανά πέφτουν με όρεξη στο φαϊ. Παράλληλα, σε ξεχωριστό διπλανό
περιφραγμένο χώρο ξεκινάει το τάϊσμα για τις προβατίνες που «καθυστέρησαν» να
γεννήσουν και θηλάζουν ακόμα τα νεογέννητα τους.
Η
ώρα του ταϊσματος είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ο κτηνοτρόφος «μιλάει» με τα
πρόβατά του, παρατηρεί τη συμπεριφορά τους, κουβεντιάζει μαζί τους, συμφωνούν
και συνεννοούνται...Τα χαϊδεύει, τους κάνει κανακέματα, τα έχει σαν παιδιά
του!!! Αν υπάρχει πρόβλημα με την υγεία κάποιου ζωντανού, θα πρέπει να
διαπιστωθεί και να αντιμετωπιστεί άμεσα!
Αφού
ολοκληρωθεί το τάϊσμα, τα ζωντανά θα ποτιστούν στις «ποτίστρες» και στη
συνέχεια το κοπάδι θα οδηγηθεί στο βουνό για βοσκή για να επιστρέψει νωρίς το
απόγευμα στο μαντρί όπου θα αρμεχθούν και πάλι οι προβατίνες. Τώρα που λείπει
το κοπάδι, το μαντρί, οι ταϊστρες, οι ποτίστρες και ο γύρω χώρος θα καθαριστούν
σχολαστικά με ειδικά εργαλεία. Η υγεία των ζωντανών εξαρτάται σε σημαντικό
βαθμό από την καθαριότητα του χώρου και τη σωστή διατροφή. Αφού ολοκληρωθεί και
αυτή η διαδικασία, τα δοχεία με το γάλα φορτώνονται στο αγροτικό και
μεταφέρονται στο παλιό τυροκομείο του χωριού, όπου ζυγίζεται και παραλαμβάνεται
από τον υπεύθυνο. Τα δοχεία αδειάζουν και πλένονται σχολαστικά με ζεματιστό
νερό σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο.
Αν
είναι η μέρα προμήθειας ζωοτροφών το δρομολόγιο δεν σταματάει εδώ! Με το
αγροτικό όχημα ο κτηνοτρόφος κατευθύνεται στις αποθήκες του Αγροτικού
Συνεταιρισμού γειτονικού χωριού για να φορτωθούν οι απαραίτητες ζωοτροφές. Με
την επιστροφή στην Ανεμώτια θα περάσει στα «πεταχτά» από το σπίτι για ένα καφέ
και με το «καφαλτί» στον «τρουβά» θα πάρει και πάλι το δρόμο για τη στάνη. Το
μαντρί του τσομπάνη είναι το δεύτερο σπίτι του και χωρίς υπερβολή σ’ αυτό περνά
το μισό χρόνο της ζωής του. Τα τσουβάλια με τις ζωοτροφές ξεφορτώνονται και τοποθετούνται
στην αποθήκη.
Με
τη γκλίτσα στο χέρι-σκήπτρο αρχηγικό-και με τον «τρουβά» στον ώμο για να
παίρνει καμιά μπουκιά φαγητού, ο κτηνοτρόφος πάει να συναντήσει το κοπάδι του.
Θα κόψει «κλαδί»-τρυφερούς βλαστούς από «κότσνες»-για συμπλήρωμα στη τροφή του
κοπαδιού. Καθημερινά ακολουθώντας το κοπάδι του κάνει πάνω από 15 χιλιόμετρα.
Τα ζώα ακολουθούν «τυφλά» το δρομολόγιο και νωρίς το απόγευμα επιστρέφουν στο
μαντρί για να επαναληφθεί η πρωϊνή διαδικασία του αρμέγματος και του ταϊσματος
όπως περιγράψαμε παραπάνω. Το βραδινό γάλα παραδίδεται και πάλι στο τυροκομείο.
Η μέρα θα τελειώσει στις 9 το βράδυ όταν πια ολοκληρωθούν όλες οι εργασίες που
απαιτούνται για να ξεκινήσει και πάλι την άλλη ημέρα το πρωί.»
Ολοκληρώνοντας
την κουβέντα μας με τον ιδιαίτερα καλοσυνάτο φίλο μας κτηνοτρόφο, τον ρωτήσαμε
για το πως βλέπει την προοπτική του επαγγέλματός του.
«
Φέτος δίνουμε το γάλα έναντι 0,54 ευρώ το κιλό το κατσικίσιο και 0, 98 το
πρόβειο. Η τιμή είναι κάπως καλύτερη από την προηγούμενη χρονιά ωστόσο δεν είναι
αρκετή για να καλύψει το κόστος παραγωγής. Τα λεφτά μας αλλάζουμε και για τη
δουλειά που κάνουμε το κέρδος είναι λιγοστό!!! Το υψηλό κόστος των ζωοτροφών,
των φαρμάκων και των καυσίμων, η υψηλή φορολογία, το νέο τέλος επιτηδεύματος,
η πληρωμή του λογιστή για τα βιβλία της «επιχείρησης» και τα χαράτσια μας
γονατίζουν!!! Το μέλλον της κτηνοτροφίας αν δεν απασχολήσει σοβαρά τους
αρμόδιους κρατικούς φορείς, θα είναι τελειωμένη υπόθεση!!»
Υ.Γ.
Οι κτηνοτρόφοι της Ανεμώτιας, εργατικοί και αφοσιωμένοι στη δουλειά τους,
αγωνίζονται σκληρά χειμώνα-καλοκαίρι για να διατηρήσουν το βιός τους και να
ζήσουν με αξιοπρέπεια τις οικογένειές τους.
