ΚΟΙΤΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΖΩΝΤΑΣ ΜΕ ΠΑΘΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ...(ΑΝΕΜΩΤΙΑ, 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2015)

Γράφει ο «Ιδεολόγος» των Ενεργών Δημοτών.

Βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής από το νέο έτος και δεν θα κάνουμε «ανυπόφορους» απολογισμούς για τη χρονιά που πέρασε...παρά μόνο θα κοιτάξουμε μπροστά και θα ονειρευτούμε!

Για τους Ενεργούς Δημότες, αυτό εδώ το blog τα τελευταία πέντε χρόνια αποτέλεσε καταφύγιο σκέψεων και ταξιδιών. Από εδώ μέσα ήρθαμε αντιμέτωποι με τις ιδέες μας, διασχίσαμε αναμνήσεις, μοιραστήκαμε ιστορίες της παιδικής μας ηλικίας και αποκαλύψαμε μεγάλα κομμάτια της εσωτερικής μας διαμόρφωσης.

Το εκπληκτικό με όλη αυτή τη διαδικασία ήταν ότι δεν βαρεθήκαμε ποτέ! Κάθε φορά που αποτυπώναμε τις σκέψεις μας σε ένα κείμενο, παρά τη συναισθηματική φόρτιση νιώθαμε λύτρωση!! Σαν να βγαίναμε από ένα λήθαργο και να ξαναγεννιόμασταν!!!

Στη νέα χρονιά που έρχεται επιθυμούμε να συνεχίσουμε να πράττουμε το ίδιο..Θέλουμε επίσης, το 2016 να αποτελέσει το εφαλτήριο για τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων μεταξύ των συγχωριανών μας. Η αναψιλάφιση της ποιότητας των διαπροσωπικών επαφών μεταξύ των ανθρώπων γύρω μας, θα αποτελέσει το κύριο μέλημά μας.

Θέλουμε το 2016 να αφαιρέσουμε «όρια», «πρέπει» και «περιορισμούς». Να πούμε στους εαυτούς μας εκείνες τις αλήθειες που ποτέ δεν τολμήσαμε να μαρτυρήσουμε...

Επιχειρηματολογώντας, να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες που θα βοηθήσουν εμάς και τους γύρω μας να αντιληφθούμε την πραγματικότητα απαλλαγμένη από μικρότητες και εγωπάθειες. Να δώσουμε χρώμα και πνοή στις ζωές μας. Να κοιτάξουμε το μέλλον ζώντας με πάθος το παρόν.

Σίγουρα θα απαιτηθούν προσπάθειες ώστε να ανατρέψουμε «παγιωμένες λογικές» και να ισορροπήσουμε καταστάσεις. Τα ψυχικά τιμήματα ίσως να είναι ιδιαίτερα βαριά, ωστόσο με αισιοδοξία και χαμόγελο θα αντιμετωπίσουμε όλα όσα θα έρθουν, δύσκολα και εύκολα, δυσάρεστα και ευχάριστα.

Για τη νέα χρονιά που έρχεται σε λίγες ώρες ευχόμαστε να είμαστε όλοι ψυχικά και σωματικά καλά, ώστε να πατάμε γερά στα πόδια μας, να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και να πραγματοποιούμε τα όνειρά μας.

Υ.Γ. Για τα μικρά και μεγάλα της ζωής μας υποδεχόμαστε το νέο έτος με ένα ζεστό χαμόγελο σ’ αυτούς που αγαπάμε! Καλή Χρονιά σε όλους τους Ανεμωτίσιους!!!

Για τους Ενεργούς Δημότες Ανεμώτιας

«Ο Ιδεολόγος»

ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΕΜΩΤΙΑ....

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΩΡΙΑΝΟΥΣ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!!! ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΑ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΟΝΤΑ ΣΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ...

ΕΝΕΡΓΟΙ ΔΗΜΟΤΕΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ

Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕ ΚΑΙ ΘΥΜΙΣΕ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ...

Φέτος, στην Ανεμώτια τα ελαιόδεντρα λύγισαν από  τον καρπό και τους δύο τελευταίους μήνες οι «τέμπλες» πήραν φωτιά...!!! Η παραγωγή (μαξούλια)  ήταν πλούσια και πολλοί συγχωριανοί μας Αθηναίοι φρόντισαν να επιστρέψουν στο χωριό για να συλλέξουν αυτόν τον πολύτιμο καρπό και να εξασφαλίσουν την ετήσια σοδειά τους σε λάδι! Το ελαιοτριβείο μετά από χρόνια ξανάνοιξε και ο χαρακτηριστικός ήχος από τον σπαστήρα και το ανεβατόριο της πυρήνας στο σιλό ακουγόταν σε όλη τη γύρω περιοχή και ξυπνούσε παλιές αναμνήσεις...  

Έτσι, από τα μέσα του Νοέμβρη η Ανεμώτια ζωντάνεψε και χωρίς υπερβολή θύμιζε παλιές καλές εποχές της δεκαετίας του 80’..!! Αφού όλοι είχαν κάνει αποβραδίς τις απαραίτητες προετοιμασίες και τα «καφαλτιά» τους (απαραιτήτως λαδοτύρι, ρέγγα, κρεμμύδι και ελιές συν τα υπόλοιπα εδέσματα..) από νωρίς το πρωί-πριν καλά καλά βγει ο ήλιος-το χωριό άδειαζε και οι ελαιώνες της περιφέρειάς μας γέμιζαν με φωνές και τραγούδια, ενώ που και που έβλεπες να αναδύεται καπνός από φωτιές και μόνο τις πολύ πρωινές ώρες!

Οι «ραβδιστάδες» σκαρφαλωμένοι στην ελιά έτοιμοι να αγκαλιάσουν τον ουρανό, οι «μαζώχτρες» γονατισμένες με το καλάθι μπροστά τους αγκομαχώντας προς τον ανήφορο και οι «αγωγιάτες» με επιφωνήματα επιβολής προς το γαϊδούρι για να το οδηγήσουν φορτωμένο με τις ελιές μέσω δύσκολων μονοπατιών στον πλησιέστερο αγροτικό δρόμο!!!

Αργά το βράδυ στο «Γιατάκ» να γίνεται το αδιαχώρητο! Ντόπιο κρασί, τσίπουρο και ούζο συνοδευόμενα με παραδοσιακούς μεζέδες και ποικιλίες κρεάτων...ενώ οι φιλοφρονήσεις και τα «σχόλια» για την απόδοση του «ραβδιστή» βρισκόταν πάντα στην αρχή των συζητήσεων!! Μόνιμα θέματα της «καφενειακής επικαιρότητας» ότι πρώτη φορά...μετά από χρόνια η Ανεμώτια γέμισε με κόσμο για τις ελιές, η πολιτική επικαιρότητα με κάπως αισιόδοξη αυτή τη φορά προοπτική και το προσφυγικό με ανθρωπιστική διάθεση και ερωτηματικά για τις ΜΚΟ.    

Η παρατεταμένη και ασυνήθιστη καλοκαιρία βοήθησε σημαντικά στο λιομάζωμα και όλα κύλισαν ομαλά. Η απόδοση ελιών/λαδιού κατά μέσο όρο ήταν 5,5/1 και η οξύτητα γύρω στο 0,5!

Όπως πάντα τηρήθηκε η παράδοση με καπιράδα, χαλβάδες και τηγανίτες φτιαγμένους από το φρέσκο λάδι. Η εργασία της ελαιοσυγκομιδής είναι εξαιρετικά επίπονη και σκληρή ωστόσο οι ευχάριστες στιγμές της όλης διαδικασίας ανταμείβουν τον κάματο των ημερών του λιομαζώματος! Οι συγχωριανοί μας είναι έτοιμοι να καλωσορίσουν τον καινούριο χρόνο με τις «σφίδες» γεμάτες από εξαιρετικό Ανεμωτίσιο ελαιόλαδο...

Υ.Γ Ατέλειωτες και όμορφες εμπειρίες, ριζωμένες στην ιδιοσυγκρασία του Ανεμωτίσιου...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας  

Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΤΙΜΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

Οι φωτογραφίες αφηγούνται τις στιγμές που οι νέοι θέλησαν με τόλμη να διεκδικήσουν...το μέλλον τους. 

                                                                 Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

«..ΈΒΑΛΕ ΤΕΜΠΛΑ Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ...»

Εδώ και λίγες ημέρες, με σχετικά ευνοϊκές συνθήκες για τους αγρότες του χωριού μας, ξεκίνησε το πατροπαράδοτο μάζεμα της ελιάς. Λίγο-πολύ, όλες οι οικογένειες της Ανεμώτιας εμπλέκονται στη συλλογή του ελαιοκάρπου από τα κτήματά τους για την εξασφάλιση της ετήσιας σοδειάς τους σε λάδι. Επίσης άρχισαν να καταφθάνουν και οι πρώτοι συγχωριανοί μας από την Αθήνα για να μαζέψουν τις δικές τους ελιές.  

Φέτος διανύουμε την πιο παραγωγική χρονιά για την περιφέρειά μας και τα μαξούλια (σοδειές) είναι αρκετά μεγάλα! Η εργασία της ελαιοσυγκομιδής είναι εξαιρετικά σκληρή και επίπονη και αναδεικνύει ανθρώπους «ψημένους». Η δουλειά ξεκινά νωρίς το πρωί. Με απεριόριστη υπομονή, το μυαλό και το σώμα σε εγρήγορση, οι «τέμπλες παίρνουν φωτιά»...

Ως τη δύση του ήλιου...τότε η εργασία σταματά για την επόμενη μέρα...με το κορμί διαλυμένο, κάνεις τον απολογισμό του μόχθου σου...Και όταν οι μέρες περάσουν και ολοκληρωθεί το μάζεμα, η συνέχεια δίνεται στο ελαιοτριβείο για να «αλεστεί» ο καρπός και να παραχθεί αγνό Ανεμωτίσιο ελαιόλαδο..!!

Το σημαντικότερο πρόβλημα και φέτος αποτελεί η κατάσταση των αγροτικών δρόμων οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειονότητα είναι κατεστραμμένοι και μερικοί πραγματικά  αδιάβατοι...Ας ελπίσουμε ότι οι υπεύθυνοι έστω και την τελευταία στιγμή θα φροντίσουν για κάποιες επιδιορθώσεις στα πιο επικίνδυνα σημεία!!

Για άλλη μια χρονιά θα καψάλισουμε ζυμωτό ψωμί στη σχάρα που καίει η πυρήνα, θα το βουτήξουμε στο ζεστό λάδι που τρέχει στο «λαβάλ», θα του βάλουμε λίγη ρίγανη για να απολαύσουμε τη νοστιμότερη «Καπιράδα» του κόσμου....!!!!

Υ.Γ Ευχόμαστε σε όλους τους ελαιοπαραγωγούς του χωριού μας «Καλή Δύναμη»...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΨΗΦΙΣΕ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ...

Ο Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας σήμερα σε ερώτηση βουλευτή της ΝΔ.

«...Θέλω, όμως, να κάνω μια παρατήρηση σ’ αυτό. Μας λέτε διαρκώς «τι πήρατε» και «τι πήρατε». Ακούστε, κύριε Κουμουτσάκο. Και σ’ αυτό το θέμα θέλω να είμαι απόλυτα σαφής. Αλήθεια, εσείς πόσο κοστολογείτε μια ανθρώπινη ζωή; Πόσο κοστολογείτε ένα παιδί, ένα παιδάκι πέντε χρονών που πνίγεται στις θάλασσες του Αιγαίου και εμείς πρέπει να πάρουμε για να το σώσουμε; Πόσο κοστολογείτε ένα πιάτο φαΐ, μια ανθρώπινη αγκαλιά, μια κουβέρτα για να ζεστάνει αυτά τα παιδιά;

Ακούστε. Δεν απευθύνομαι σε εσάς. Απευθύνομαι στους Ευρωπαίους εταίρους, απευθύνομαι σ’ αυτούς που κουνάνε το δάχτυλο στην Ελλάδα! Η Ελλάδα βρίσκεται σε κρίση. Ο ελληνικός λαός είναι ένας φτωχός λαός, αλλά πλούσιος σε αξίες και ανθρωπιά!

Δεν διεκδικούμε, λοιπόν, ούτε ένα ευρώ. Δεν διεκδικούμε ούτε ένα ευρώ για να κάνουμε το καθήκον μας, το ανθρώπινο καθήκον μας απέναντι σ’ αυτούς τους ανθρώπους που πεθαίνουν στην αυλή μας. Όποιος από εμάς εδώ είχε ανθρώπους που πέθαιναν στην αυλή του, θα διεκδικούσε να τους δώσει ένα πιάτο φαΐ και να τους σώσει.

Μακριά, λοιπόν, από εμάς εκείνες οι λογικές που θέλουν να κοστολογήσουν την ανθρωπιά. Και απευθύνομαι όχι σε εσάς, αλλά απέναντι σ’ αυτούς που μας κουνάνε το δάχτυλο. Η Ελλάδα διδάσκει ανθρωπιά. Η Ελλάδα τούτη την κρίσιμη ώρα διδάσκει στους Ευρωπαίους εταίρους ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο της Ευρώπης. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο της Ευρώπης, αυτό που δείχνει η Μυτιλήνη. Και όχι το πρόσωπο εκείνο στα σύνορα της Ουγγαρίας που κάποιοι βάζουν τρικλοποδιές σε πρόσφυγες που κουβαλάνε μωρά παιδιά, προκειμένου να τους φωτογραφίσουν...»

Υ.Γ. Εδώ στη Μυτιλήνη, η φιλανθρωπία δεν υπάρχει ως καμφουλισμένη διαφήμιση του «εγώ»...

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας

ΣΤΑ ΠΕΤΡΙΝΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΜΩΤΙΑΣ...

Με τους φίλους πάντα μας άρεσε να «διαλογιζόμαστε» στο σκοτάδι. Τα βράδια καθώς επιστρέφαμε σχεδόν ζαλισμένοι στα σπίτια μας, μετά από διασκέδαση στα μέσα καφενεία ξεροσταλιάζαμε για ώρες ατέλειωτες πάνω σε πέτρινα σκαλοπάτια στις γειτονιές του χωριού.

Εκεί, ανάμεσα σε μυρωδιές μισοκαμένου ξύλου και ψημένου κυδωνιού που αναδύονταν από τις καμινάδες των σπιτιών, η παγωνιά (κιραγί) τρύπαγε τα ρούχα μας καθώς εμείς προσπαθούσαμε να επιβεβαιώσουμε τα ευρήματα της φαντασίας μας...

Συζητήσεις για σχέσεις και αγάπες, διλήμματα, προβληματισμοί, αμφιβολίες, απογοητεύσεις, ιδέες και σχέδια για το μέλλον, όνειρα.. Και αφού για πολλοστή φορά τα’ χαμε αναλύσει όλα, λίγο πριν χωριστούμε με τους φίλους συνηθίζαμε να στεκόμαστε ο ένας απέναντι στον άλλο δίχως να μιλάμε..Η σιωπή εκείνων των στιγμών έμοιαζε τόσο μοναδικά ελκυστική και ατέλειωτη, μα ταυτόχρονα τόσο σκοτεινή και επίπονη που πραγματικά μας τρόμαζε!

Έτσι, βυθισμένοι στην εφηβική μελαγχολία, μας «ξύπναγαν» τα επιφωνήματα του κυρ Στέλιου και ο ήχος από τα πέταλα του γαϊδουριού που τράβαγε, φορτωμένο με άχυρο και καλαμπόκι από τη μία και δύο τενεκέδες με νερό μέσα στη ξύλινη βάση τους από την άλλη, πηγαίνοντας για το πρωινό άρμεγμα του κοπαδιού στην Αγιά Μαρίνα. Τότε, εξαντλημένοι πια εγκαταλείπαμε τη γειτονιά και συνεχίζαμε το δρόμο της επιστροφής...

Εκεί, στα πέτρινα σκαλοπάτια του χωριού οικοδομήσαμε ένα κομμάτι της ζωής μας. Βάλαμε στοιχήματα με τους εαυτούς μας, πλάσαμε στο νου μας αλάνθαστους έρωτες και δώσαμε υποσχέσεις Πραγματικής Φιλίας..Έπειτα, ο καθένας πήρε τις αποφάσεις του και αποβιβάστηκε στο πλοίο της άγονης γραμμής. Ταξίδεψε με προκαθορισμένη ρότα και πορεύτηκε στην αυταπάτη που εκείνος όρισε...

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα μα το σκληρό χρώμα της «αγέλαστης» πέτρας από τα «Μπόλια», απ’ την οποία είχαν λαξευτεί τα συγκεκριμένα σκαλοπάτια στα χέρια του Κυρ Δημητρού έχει ποτίσει το μυαλό μας και βαραίνει τη συνείδησή μας!! Υπάρχουν ατέλειωτες νύχτες που το μυαλό μας επιστρέφει σ’ εκείνες τις κρύες νύχτες του χειμώνα, για να ξανάσυναντηθεί με τους φίλους που ξενυχτάγαμε μαζί και οι οποίοι όμως «τραυματίστηκαν» από τα κομμάτια της πέτρας και έμειναν πίσω να μας περιμένουν...

Είναι αλήθεια ότι η επιλογή της σιωπής απέναντι σε ό,τι είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί αποτελεί μηχανισμό αυτοάμυνας.. Όμως από την άλλη, όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να αυτοκαταβάλλεται και να ταυτίζεται με τα φαντάσματα των πραγματικών του θέλω τότε το «φορτίο» είναι μεγάλο!!! Επιλογές μπερδεμένες που η μία ακυρώνει την ύπαρξη της άλλης και πρέπει να ματώσεις για να καταστήσεις το μυαλό σου ελεύθερο να επιλέξει την ισορροπία.

Κυριακή απόγευμα στην Ανεμώτια… Σε λίγες ώρες μια καινούργια εβδομάδα θα ξημερώσει. Ίσως απόψε ξανάβρεθούμε με τους παλιούς φίλους στα ίδια πέτρινα σκαλοπάτια και ίσως πάλι οι λέξεις να χάσουν τη φωνή τους...  

Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας