Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΜΕΝΗ ΑΝΕΜΩΤΙΑ...

Διακοπή ρεύματος στην Ανεμώτια και με το φως του κεριού να τρεμοπαίζει στον τοίχο της κουζίνας...αναζητούμε τη χαμένη μας "έμπνευση"...
Πολλοί αναρωτιούνται ποιοί είμαστε εμείς, οι Ενεργοί Δημότες! Κάποιοι μας παρουσιάζουν ως «ανόητους ρομαντικούς νέους», άλλοι μας «φωτογραφίζουν» ως «Συριζαίους αντιδραστικούς» και άλλοι μας «σκυλοβρίζουν» ανάλογα με την περίπτωση. Οι πιο φιλοσοφημένοι ιντριγκάρονται με τα λεγόμενα μας και νιώθουν «αμήχανα», αν κάτι από αυτά τους «πληγώνει» τη συνείδηση. Οι «δήθεν» μορφωμένοι βαθμολογούν τα κείμενά μας από φιλολογική πλευρά, εξαντλώντας κάθε επιείκεια..!
Εντάξει, εμείς τα δεχόμαστε όλα! Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Άλλωστε, εκείνο που έχει αξία στη ζωή είναι η ελευθερία της σκέψης και η ελεύθερη έκφραση αυτής...
Δεν είμαστε «πολεμιστές» του φωτός, δεν είμαστε ήρωες, δεν είμαστε σοφοί...Δε διεκδικούμε θέσεις, πλούτο και εξουσίες. Δεν έχουμε εκπροσώπους και αντιπροσώπους. Αυτοπροσδιοριστήκαμε και προσπαθούμε να νιώσουμε την ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξης.
Κέντρο της σκέψης μας είναι ο Άνθρωπος, ο Συγχωριανός, ο Διπλανός μας!! Θεωρούμε υποχρέωση να απλώσουμε το χέρι μας και ν’ αρπάξουμε τον συνάνθρωπο που βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Ν’ ανασηκώσουμε τον «γονατισμένο» ώστε να μην τον ποδοπατίσουν τα «αφηνιασμένα» θρασίμια... Να τον ενθαρρύνουμε, να τον χτυπήσουμε στην πλάτη...
Αυτή είναι στάση ζωής! Είναι σκληρό να καταστήσεις ελεύθερο το μυαλό σου μα είναι το μόνο σου χρέος προς την πάρτυ σου! Τα φαινομενικά λίγα, να τα κάνεις στο μυαλό σου πολλά μηδενίζοντας κάθε Εγωισμό!
Η Ανεμώτια μας προκαλεί να περιπλανηθούμε για άλλη μια φορά στα υγρά της σοκάκια..Η ομίχλη που την αγκαλιάζει καθώς κατεβαίνει από το «Ραχώνι», κατάλευκη, ανάλαφρη και ανεπαίσθητα γλυκιά..μας ναρκώνει, μας φορτώνει με παράνοια, μας οριοθετεί και μας καθιστά απρόβλεπτους...

Υ.Γ 1. Σκοτείνιασε στο χωριό και ένας «κόμπος» στο λαιμό μας προκαλεί δύσπνοια...


Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας



Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

ΦΟΒΑΜΑΙ....

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

Μανώλης Αναγνωστάκης

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ....15 ΝΟΕΜΒΡΗ 1973

Από τις 12 το μεσημέρι στους 1.015 χιλιόκυκλους λειτουργεί νέος πομπός των εξεγερμένων φοιτητών -πολύ πιο ισχυρός από τον προηγούμενο- που εκπέμπει σ' ολόκληρο το λεκανοπέδιο της Αττικής και αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα αφύπνισης των λαϊκών συνειδήσεων. Μέσα στο Πολυτεχνείο δυναμώνει η εσωτερική οργάνωση των φοιτητών, τα συνθήματα αποκτούν πια σαφή αντιχουντικό και αντιαμερικανικό-αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο.

Ενεργοί Δημότες για την Αναγέννηση της Ανεμώτιας