Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Η ΑΝΕΜΩΤΙΑ ΖΩΝΤΑΝΕΨΕ ΚΑΙ ΘΥΜΙΣΕ ΠΑΛΙΕΣ ΚΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ...

Φέτος, στην Ανεμώτια τα ελαιόδεντρα λύγισαν από  τον καρπό και τους δύο τελευταίους μήνες οι «τέμπλες» πήραν φωτιά...!!! Η παραγωγή (μαξούλια)  ήταν πλούσια και πολλοί συγχωριανοί μας Αθηναίοι φρόντισαν να επιστρέψουν στο χωριό για να συλλέξουν αυτόν τον πολύτιμο καρπό και να εξασφαλίσουν την ετήσια σοδειά τους σε λάδι! Το ελαιοτριβείο μετά από χρόνια ξανάνοιξε και ο χαρακτηριστικός ήχος από τον σπαστήρα και το ανεβατόριο της πυρήνας στο σιλό ακουγόταν σε όλη τη γύρω περιοχή και ξυπνούσε παλιές αναμνήσεις...  
Έτσι, από τα μέσα του Νοέμβρη η Ανεμώτια ζωντάνεψε και χωρίς υπερβολή θύμιζε παλιές καλές εποχές της δεκαετίας του 80’..!! Αφού όλοι είχαν κάνει αποβραδίς τις απαραίτητες προετοιμασίες και τα «καφαλτιά» τους (απαραιτήτως λαδοτύρι, ρέγγα, κρεμμύδι και ελιές συν τα υπόλοιπα εδέσματα..) από νωρίς το πρωί-πριν καλά καλά βγει ο ήλιος-το χωριό άδειαζε και οι ελαιώνες της περιφέρειάς μας γέμιζαν με φωνές και τραγούδια, ενώ που και που έβλεπες να αναδύεται καπνός από φωτιές και μόνο τις πολύ πρωινές ώρες!
Οι «ραβδιστάδες» σκαρφαλωμένοι στην ελιά έτοιμοι να αγκαλιάσουν τον ουρανό, οι «μαζώχτρες» γονατισμένες με το καλάθι μπροστά τους αγκομαχώντας προς τον ανήφορο και οι «αγωγιάτες» με επιφωνήματα επιβολής προς το γαϊδούρι για να το οδηγήσουν φορτωμένο με τις ελιές μέσω δύσκολων μονοπατιών στον πλησιέστερο αγροτικό δρόμο!!!
Αργά το βράδυ στο «Γιατάκ» να γίνεται το αδιαχώρητο! Ντόπιο κρασί, τσίπουρο και ούζο συνοδευόμενα με παραδοσιακούς μεζέδες και ποικιλίες κρεάτων...ενώ οι φιλοφρονήσεις και τα «σχόλια» για την απόδοση του «ραβδιστή» βρισκόταν πάντα στην αρχή των συζητήσεων!! Μόνιμα θέματα της «καφενειακής επικαιρότητας» ότι πρώτη φορά...μετά από χρόνια η Ανεμώτια γέμισε με κόσμο για τις ελιές, η πολιτική επικαιρότητα με κάπως αισιόδοξη αυτή τη φορά προοπτική και το προσφυγικό με ανθρωπιστική διάθεση και ερωτηματικά για τις ΜΚΟ.    
Η παρατεταμένη και ασυνήθιστη καλοκαιρία βοήθησε σημαντικά στο λιομάζωμα και όλα κύλισαν ομαλά. Η απόδοση ελιών/λαδιού κατά μέσο όρο ήταν 5,5/1 και η οξύτητα γύρω στο 0,5!
Όπως πάντα τηρήθηκε η παράδοση με καπιράδα, χαλβάδες και τηγανίτες φτιαγμένους από το φρέσκο λάδι. Η εργασία της ελαιοσυγκομιδής είναι εξαιρετικά επίπονη και σκληρή ωστόσο οι ευχάριστες στιγμές της όλης διαδικασίας ανταμείβουν τον κάματο των ημερών του λιομαζώματος! Οι συγχωριανοί μας είναι έτοιμοι να καλωσορίσουν τον καινούριο χρόνο με τις «σφίδες» γεμάτες από εξαιρετικό Ανεμωτίσιο ελαιόλαδο...
Υ.Γ Ατέλειωτες και όμορφες εμπειρίες, ριζωμένες στην ιδιοσυγκρασία του Ανεμωτίσιου...
Ενεργοί Δημότες Ανεμώτιας